Tο Aνώτατο Δικαστήριο του Westminster απέρριψε αιτήσεις κρατουμένων περί του δικαιώματος τους στην ψήφο

BEC040 Απορρίφθηκαν από το ανώτατο δικαστήριο του Westminster οι αιτήσεις δύο καταδικασμένων   δολοφόνων, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι ο νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης τους έδωσε το δικαίωμα    ψήφου στις εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου.

 Αμφότεροι οι Peter Chester, ο οποίος εκτίει ποινή ισοβίου καθείρξεως στην Αγγλία και George    McGeoch, ο οποίος βρίσκεται έγκλειστος στην Σκωτία, προσπάθησαν να παρακάμψουν την    βρετανική νομοθεσία περί του δικαιώματος ψήφου των κρατουμένων, καθώς το Ευρωπαϊκό   Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο Στρασβούργο είχε στο παρελθόν αποφανθεί ότι η απαγόρευση ψήφου στην Βρετανία για όλους όσους εκτίουν ποινή στερητική της ελευθερίας είναι παράνομη.

 Μία επιτροπή της βουλής εξετάζει το αν θα πρέπει να επιβάλει τις αποφάσεις ή να αγνοήσει τους ευρωπαίους δικαστές.

 Οι δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου παρατήρησαν ότι αφού το Στρασβούργο έχει ήδη διακηρύξει ότι το πλαίσιο της απαγόρευσης ψήφου των κρατουμένων είναι ασύμβατο με τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν υπάρχει νόημα στην επανάληψή του.

Ο David Cameron καλωσόρισε την ομόφωνη απόφαση του δικαστηρίου. Ο πρωθυπουργός έγραψε στο Twitter: «Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου για την ψήφο των κρατουμένων συνιστά μία μεγάλη νίκη για την κοινή λογική».

 Ο Chester, 50 ετών, εκτίει ποινή ισοβίου καθείρξεως για τον βιασμό και τον στραγγαλισμό της επτάχρονης ανιψιάς του, της Donna Marie Gillbanks, στο Blackpool το 1977. Κρατείται στις φυλακές του Wakefield στο West Yorkshire. Το ελάχιστο διάστημα που διατάχθηκε να εκτίσει, ώστε να δύναται να καταθέσει αίτηση αποφυλάκισης υπό όρους, έχει λήξει.

 Ο McGeoch, από την Γλασκόβη, εκτίει την ισόβια ποινή του στις φυλακές Dumfries για τον φόνο του Eric Innes στο Inverness το 1998. Καταδικάστηκε για 13 χρόνια ως ελάχιστο διάστημα, όμως έχοντας και μεταγενέστερες καταδίκες, περιλαμβανομένης πέραν των άλλων και καταδίκης για την ομηρία δύο νοσοκόμων των φυλακών το 2001, δεν θα μπορέσει να αιτηθεί αποφυλακίσεως υπό όρους πριν το 2015.

 Κατά την εκφώνηση της απόφασης, ο Λόρδος Mance είπε, σχετικά με τους ισχυρισμούς των δύο εναγόντων περί της υπαγωγής τους στον ευρωπαϊκό νόμο, ότι: «οι προβλέψεις για την ψήφο που περιέχονται στις εφαρμοζόμενες Ευρωπαϊκές Συνθήκες εστιάζουν στις βασικές ανησυχίες για εξασφάλιση της ίσης μεταχείρισης μεταξύ των ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι διαμένουν σε κράτη – μέλη διαφορετικά από αυτά της καταγωγής τους, ούτως ώστε να διαφυλαχθεί η ελευθερία μετακίνησης εντός της Ε.Ε. Όμως η ικανότητα ψήφου στα κράτη – μέλη απόκειται κατά βάση στην εθνική νομοθεσία των τελευταίων».

 Οι δικαστές είπαν ότι ακόμα και αν το δικαίωμα ψήφου επεκτεινόταν σε κάποιους κρατούμενους, δε θα ήταν ξεκάθαρο αν είτε ο McGeoch είτε ο Chester κατ’ ανάγκη θα επωφελούνταν από την αλλαγή των νόμων, αφού οι τελευταίοι είναι πιθανό να αποκλείουν τους κρατούμενους που έχουν καταδικαστεί για σοβαρότερα αδικήματα.

 Η Λαίδη Hale, βοηθός Προέδρου στο ανώτατο δικαστήριο είπε: «Το δικαίωμα ψήφου των κρατουμένων είναι ένα συγκινησιακό θέμα. Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται έντονα ότι οι κρατούμενοι δεν θα έπρεπε να διαθέτουν δικαίωμα ψήφου. Και η σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης υποδεικνύουν ότι οι περισσότεροι συμμερίζονται αυτήν την άποψη».

 Ένας άλλος δικαστής, ο Λόρδος Sumption, είπε: «Σε κάθε δημοκρατία, το δικαίωμα ψήφου καθορίζεται από τους εγχώριους νόμους, οι οποίοι θα καθορίσουν εκείνους που δικαιούνται να ψηφίζουν σε περισσότερο ή λιγότερο στενά πλαίσια».

 «Ο αποκλεισμός καταδικασμένων κρατουμένων από το δικαίωμα ψήφου, δεν είναι μία παγκόσμια αρχή ανάμεσα στις ώριμες δημοκρατίες, αλλά δεν είναι και κάτι ασυνήθιστο».

 Ο Sumption συνεχίζει: «Από την οπτική γωνία του κρατουμένου η απώλεια του δικαιώματος ψήφου είναι μάλλον μία πολύ μικρή αποστέρηση σε σύγκριση με την αποστέρηση της ελευθερίας του».

 Είπε πως το δικαστήριο του Στρασβούργου «έφτασε σε μία πολύ περίεργη θέση», σημειώνοντας: «Κάθε φορά που αντιμετωπίζεται το θέμα της φυλάκισης, φαίνεται να θεωρούν ότι πάντα υπάρχουν κάποια αδικήματα αρκετά σοβαρά που να εξασφαλίζουν την στέρηση της ελευθερίας, αλλά όχι τόσο σοβαρά που να εγγυώνται την αποστέρηση του δικαιώματος ψήφου. Όμως η βάση αυτής της άποψης δεν τεκμηριώνεται από πουθενά».

 Ο πρωθυπουργός ορκίστηκε ότι οι τρόφιμοι φυλακών δεν θα αποκτήσουν το δικαίωμα ψήφου κάτω από την δική του διακυβέρνηση, και είπε ότι η ιδέα της παροχής στους κρατούμενους του δικαιώματος ψήφου τον ανακατεύει.

 Δήλωσε τον προηγούμενο χρόνο στην Βουλή των Κοινοτήτων: «Να μην αμφιβάλλει κανείς: οι κρατούμενοι δεν θα δικαιούνται ψήφου με αυτήν την κυβέρνηση».

 Ο Sadiq Khan MP, ο σκιώδης γραμματέας δικαιοσύνης, επίσης καλωσόρισε την απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου. Είπε: «Πολιτική του Εργατικού Κόμματος, υπήρξε πάντα ότι οι κρατούμενοι δεν θα πρέπει να ψηφίζουν. Πιστεύουμε ότι η διάπραξη ενός εγκλήματος τόσο σοβαρού, που οδηγεί τον δικαστή να σου αποστερήσει την ελευθερία σου, σημαίνει ότι θα πρέπει επίσης να απολέσεις την ικανότητα ψήφου στις εκλογές».

 Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποφάνθηκε το 2005, στην υπόθεση του John Hirst, ότι το πλαίσιο απαγόρευσης των κρατουμένων να λάβουν μέρος σε δημοσκοπήσεις δεν είναι συμβατό με την Ευρωπαϊκή Συνθήκη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ)

 Το δικαστήριο είπε ότι άπτεται στην κάθε χώρα να αποφασίσει ποιοι τρόφιμοι θα πρέπει να αποστερούνται του δικαιώματος ψήφου στην φυλακή, όμως η ολική αποστέρηση είναι παράνομη.

 Τον Νοέμβριο, η κυβέρνηση εξέδωσε ένα νομοσχέδιο για την ικανότητα ψήφου (των κρατουμένων), θέτοντάς το για προ-νομοθετικό έλεγχο σε μία επιτροπή αποτελούμενη από αμφότερες τις Κοινότητες. Αυτό περιέχει τρεις επιλογές: μία απαγόρευση για τους κρατούμενους που εκτίουν ποινή τεσσάρων χρόνων ή παραπάνω, μία απαγόρευση για τους κρατούμενους που εκτίουν ποινή μεγαλύτερη των έξι ετών ή την επανεπιβολή της κρατούσης απαγόρευσης.

 Ο Sean Humber, επικεφαλής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην δικηγορική εταιρία Leigh Day, η οποία έχει υπερασπιστεί περισσότερους από 500 κρατούμενους, που προσφάτως έχουν κινηθεί νομικά βάσει της ΕΣΔΑ, είπε: « Κατά την τελευταία δεκαετία, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει επανειλημμένως αποφανθεί ότι το πλαίσιο της απαγόρευσης ψήφου των κρατουμένων στην Βρετανία αντιπροσωπεύει μία ρωγμή στα ανθρώπινα δικαιώματά τους.

Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου παραμένει ηθικά και νομικά δεσμευμένη να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την αποκατάσταση αυτής της ρωγμής. Ο David Cameron υπαινίσσεται ότι η προοπτική να δοθεί στους κρατούμενους δικαίωμα ψήφου τον αρρωσταίνει σωματικά. Για ένα άνθρωπο με προφανώς τόσο ευαίσθητη ιδιοσυγκρασία, δημιουργεί έκπληξη το ότι η ηθελημένη αγνόηση μία διαδοχής δικαστικών αποφάσεων φαίνεται να τον επηρεάζει τόσο λίγο».

Πηγή: GUARDIAN

Μετάφραση & Επιμέλεια είδησης: Δούφου Αθηνά – Μαρκία

Share This Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.