ΠΠρ Αθ 3714/2011 – Πραγματικά ελαττώματα μισθίου / ευθύνη εκμισθωτή / δικαίωμα του μισθωτή να μην καταβάλλει το συμφωνηθέν μίσθωμα αν η χρήση του μισθίου παρακωλύθηκε ολικά ή μερικά εξαιτίας του ελαττώματος του μισθίου

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ JUDEX 1Περίληψη: Μίσθωση – Πραγματικά ελαττώματα – Ευθύνη εκμισθωτή – Γνώση ελαττωμάτων από το μισθωτή – Αδυναμία χρήσης μισθίου -. Η υποχρέωση του εκμισθωτή να παραχωρήσει το μίσθιο κατάλληλο για τη συμφωνηθείσα χρήση, γεννά αντίστοιχο δικαίωμα του μισθωτή να μην καταβάλει το συμφωνηθέν μίσθωμα αν η χρήση του μισθίου παρακωλύθηκε ολικά ή μερικά εξαιτίας του ελαττώματος και για όσο χρόνο διαρκεί η κατάσταση αυτή ή να ζητήσει ανάλογη μείωση του μισθώματος, εκτός αν ο μισθωτής παρά την ύπαρξη του πραγματικού ελαττώματος, έκανε χρήση του μισθίου, οπότε έχει υποχρέωση να καταβάλει το μίσθωμα σε αντάλλαγμα της χρήσης που έκανε. Τέτοιο πραγματικό ελάττωμα αποτελεί και η αδυναμία χρήσης, λόγω απαγόρευσης της χρήσης από δημόσια Αρχή ή λόγω αδυναμίας χορήγησης της αιτούμενης άδειας δημόσιας αρχής. Οι διατάξεις αυτές είναι ενδοτικού δικαίου, οπότε μπορεί να συμφωνηθεί ο αποκλεισμός ή περιορισμός της ειδικής αυτής ευθύνης του μισθωτή.

Αριθμός Αποφάσεως 3714/2011

ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Αποτελούμενο από τους Δικαστές, Παναγιώτης Φιλόπουλος, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Μαρία-Ελένη Βαργιά, Πρωτοδίκη, Ελένη Μοτσοβολέα, Πρωτοδίκη-Εισηγήτρια και από το Γραμματέα, Δημήτριο Σιατερλή.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 04/03/2011, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του εκκαλούντος-εφεσίβλητου-ενάγοντος: …, κατοίκου Παλ. Φαλήρου, ο οποίος παρουσιάστηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Ντοκομέ, μετά από ανβάκληση της δηλώσεώς του.

Του εφεσιβλήτου-εκκαλούντος-εναγομένου …, κατοίκου Παλ. Φαλήρου Αττικής, τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του, Δημήτριος Σκαρλάτος, βάσει δηλώσεως.

Ο εκκαλών (…) ζήτησε να γίνει δεκτή η από 25/08/2008 αγωγή του (αριθμ.καταθ. 1781/2008), που απηύθυνε προς το Ειρηνοδικείο Αθηνών.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την υπ’ αριθμ. 469/2009 απόφασή του έκανε δεκτή κατά ένα μέρος την αγωγή.

Ήδη ο εκκαλών (…) με την από 14/05/2009 έφεσή του (αριθ.καταθ. 81043/1490/2009) η οποία προσδιορίστηκε για την παραπάνω δικάσιμο και γράφτηκε στο πινάκιο προσβάλλει την απόφαση αυτή.

Ήδη ο εκκαλών (…) με την από 14/05/2009 έφεση του (αριθμ. καταθ. 95578/1665/2009) η οποία προσδιορίστηκε για την παραπάνω δικάσιμο και γράφτηκε στο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως παραστάθηκε στο ακροατήριο μόνο ο πληρεξούσιος δικηγόρος του εκκαλούντος-εφεσίβλητου και ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις προτάσεις του. Αντίθετα ο πληρεξούσιος του εφεσίβλητου-εκκαλούντος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο αλλά κατέθεσε μονομερή δήλωση που έγινε σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του Ν. 1649/86 και προκατέθεσε προτάσεις.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. (1012/2009) έφεση του εναγομένου κατά της υπ’ αριθ. 469/2009 οριστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών, το οποίο δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών, έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως (άρθρα 495, 511, 513 παρ. 1β, 516, 518 παρ. 2 ΚΠολΔ), αφού η εκκαλουμένη επιδόθηκε την 12-5-2009 (σχετ. προσκ. υπ’ αριθμ. 7733Β/12-5-2009 έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών …) και η έφεση κατατέθηκε την 22-5-2009. Είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να εξετασθεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των κατ’ ιδίαν λόγων της κατά την αυτή ως άνω ειδική διαδικασία (533 παρ. 1 ΚΠολΔ). Μετ’ αυτής συνεκδικάζεται κατ’άρθρον 246 ΚΠολΔ η από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 974/2009) έφεση του ενάγοντος κατά της ιδίας ως άνω αποφάσεως, η οποία έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως αφού από κανένα στοιχείο δεν αποδεικνύεται η επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης, ενώ εξάλλου δεν έγει παρέλθει τριετία από την δημοσίευσή της, είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να εξετασθεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των κατ’ ιδίαν λόγων της κατά την αυτή ως άνω ειδική διαδικασία (533 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Ο ενάγων και ήδη εκκαλών -εφεσίβλητος με την από 25-8-2008 αγωγή εξέθετε ότι δυνάμει συμβάσεως μισθώσεως που κατήρτισε με τον εναγόμενο και ήδη εκκαλούντα-εφεσίβλητο τον Σεπτέμβριο 2007, μίσθωσε από τον τελευταίο ένα ισόγειο κατάστημα στην περιοχή Παλαιού Φαλήρου, για να το χρησιμοποιήσει ως αναψυκτήριο (σνακ-μπαρ), έναντι μηνιαίου μισθώματος 350,00 ευρώ, αναπροσαρμοζόμενου κατ’ έτος, για χρονικό διάστημα 12 ετών. Ότι ενώ προέβη σε εκτεταμένες εργασίες κατασκευής και εξωραϊσμού του μισθίου, αναγκαίων για τη λειτουργία του, δεν κατέστη δυνατόν να εκδοθεί από τον αρμόδιο Δήμο η απαιτούμενη ως κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος νόμιμη άδεια για τη συμφωνημένη χρήση του , διότι το μίσθιο φέρεται στην άδεια ανοικοδομήσεως της πολυκατοικίας στην οποία ευρίσκεται ως υπόγειος χώρος και δεν αποτελεί χώρο κυρίας χρήσεως ως ισόγειο κατάστημα. Ότι το πραγματικό αυτό ελάττωμα εγνώριζε κατά την κατάρτιση της συμβάσεως ο εναγόμενος (εκμισθωτής) και το απέκρυψε υπαιτίως και ότι δεν κατέστη δυνατή η πολεοδομική τακτοποίηση του από υπόγειο σε ισόγειο κατάστημα από πολιτικό μηχανικό, στον οποίον ο ίδιος (ενάγων) κατέβαλε το ποσό των 1.300,00 ευρώ. Ότι η αρμόδια υπηρεσία αδειών του Δήμου προέβη σε ανάκληση της προσωρινής αδείας λειτουργίας του καταστήματος, την οποία του είχε χορηγήσει και μην έχοντας πλέον συμφέρον να εμμείνει στη μισθωτική σύμβαση προέβη σε καταγγελία της συμβάσεως με την από 31.7.2008 εξώδικη δήλωσή του. Με βάση το ιστορικό αυτό, ζήτησε, όπως παραδεκτώς περιορίστηκε το αίτημα της αγωγής από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, να αναγνωρισθεί ότι ο εναγόμενος υποχρεούται να του καταβάλει. Α) ως θετική ζημία α) το ποσό των 1.000 ευρώ που κατέβαλε ο ενάγων ως εγγύηση, β) το ποσό των 2.538,00 ευρώ που κατέβαλε στον εκμισθωτή για μισθώματα της χρονικής περιόδου από 14.10.2007 έως 14.4.2008, γ) το ποσό των 1.300,00 ευρώ για την αμοιβή που κατέβαλε σε πολιτικό μηχανικό, προκειμένου να τακτοποιηθεί πολεοδομικά το μίσθιο και δ) το ποσό των 14.000,00 ευρώ που δαπάνησε για κατασκευές, υλικά και επισκευές του μισθίου, ήτοι συνολικά το ποσό των 18.838,00 ευρώ και Β) ως αποθετική ζημία το ποσό των 34.400,00 ευρώ καθώς και το ποσό των 3.540,00 ευρώ στο τέλος κάθε μισθωτικού μηνός με αργή την 13-9-2008 και για τους επόμενους 13 εν συνεχεία μήνες, νομιμοτόκως για μεν το κονδύλιο της θετικής ζημίας από της επιδόσεως της αγωγής, για δε το κονδύλιο της αποθετικής ζημίας από την επομένη της καθυστερήσεως της καταβολής του και να καταδικασθεί ο εναγόμενος στη δικαστική του δαπάνη. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την εκκαλούμενη απόφασή του, δέχθηκε εν μέρει την από 22-5-2008 αγωγή. Κατά της απόφασης αυτής παραπονούνται ο μεν ενάγων με την από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 974/2009) έφεσή του για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και διώκει να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση ώστε να γίνει δεκτή εν όλω η αγωγή του, ο δε εναγόμενος με την από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 1012/2009) έφεσή του για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και διώκει να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση ώστε να απορριφθεί η αγωγή. Η αγωγή καθ’ μέρος αφορά τη ζημία υπό στοιχείο (δ) που αναλύεται σε δαπάνες για κατασκευές, υλικά και επισκευές του μισθίου συνολικού ποσού 14.000 ευρώ για εργατικά και υλικά, είναι απορριπτέα ως αόριστη, καθόσον, δεν περιέχει τα απαιτούμενα κατά τις διατάξεις των άρθρων 216, 118 και 117 του ΚΠολΔ στοιχεία και δη δεν προσδιορίζεται κατά συγκεκριμένο τρόπο η απαιτούμενη προς αποκατάσταση κάθε μίας από τις επιμέρους ζημίες δαπάνη και δη χωριστά η δαπάνη για την αγορά των αναγκαίων υλικών και χωριστά η δαπάνη για την αμοιβή της απαιτούμενης κάθε επιμέρους εργασίας, όπως ορθώς έκρινε η εκκαλουμένη, απορριπτόμενου από τούδε του πρώτου λόγου εφέσεως της από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 974/2009) εφέσεως.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 574, 575 και 576 ΑΚ που εφαρμόζονται και στις εμπορικές μισθώσεις, προκύπτει ότι με τη σύμβαση της μίσθωσης ο εκμισθωτής υποχρεούται να παραχωρήσει στο μισθωτή το μίσθιο κατάλληλο για τη συμφωνηθείσα χρήση και να το διατηρεί κατάλληλο για τη χρήση αυτή καθόλη τη διάρκεια της σύμβασης, ο δε μισθωτής υποχρεούται σε αντάλλαγμα για την παρεχόμενη δυνατότητα χρήσης του μισθίου να καταβάλει στον εκμισθωτή το μίσθωμα που συμφωνήθηκε. Αν όμως, κατά το χρόνο παράδοσης του μισθίου αυτό έχει ή κατά τη διάρκεια της μίσθωσης εμφανίσει ελάττωμα που εμποδίζει μερικά ή ολικά τη συμφωνημένη χρήση, ο μισθωτής έχει δικαίωμα μείωσης ή μη καταβολής του μισθώματος. Επομένως, η παραπάνω υποχρέωση του εκμισθωτή γεννά αντίστοιχο δικαίωμα του μισθωτή να μην καταβάλει το συμφωνημένο μίσθωμα, αν η χρήση του μισθίου παρακωλύθηκε ολικά ή μερικά εξαιτίας του ελαττώματος και για όσο χρόνο διαρκεί η κατάσταση αυτή ή να ζητήσει ανάλογη μείωση του μισθώματος, εκτός αν ο μισθωτής, παρά την ύπαρξη του πραγματικού ελαττώματος έκανε χρήση του μισθίου, οπότε έχει υποχρέωση να καταβάλει το μίσθωμα που οφείλεται σε αντάλλαγμα της χρήσης που έγινε. Τόσο δε στην περίπτωση ολικής, όσο και μερικής παρακώλυσης, ο μισθωτής έχει δικαίωμα να μην καταβάλει ή να καταβάλει μειωμένο μίσθωμα, προβάλλοντας το δικαίωμα του και κατ” ένσταση (ΑΠ 74/2008 δημ. Νόμος). Τέτοιο πραγματικό ελάττωμα, εξάλλου, αποτελεί και η αδυναμία χρήσης του μισθίου όπως συμφωνήθηκε, λόγω απαγόρευσης της χρήσης από δημόσια αρχή ή λόγω αδυναμίας χορήγησης της απαιτουμένης αδείας δημοσίας αρχής (ΟλΑΠ 50/2005). Οι διατάξεις αυτές (αρθρ. 576 επομ. ΑΚ) με τις οποίες ρυθμίζεται η ευθύνη του εκμισθωτή για κάθε είδους ελαττώματα του μισθίου, όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 582 ΑΚ, είναι ενδοτικού δικαίου, με την έννοια ότι επιτρέπεται με τους όρους πάντοτε των γενικών διατάξεων των άρθρων 332 επ. ΑΚ να συμφωνηθεί ο αποκλεισμός ή ο περιορισμός της ειδικής αυτής ευθύνης του εκμισθωτή (ΑΠ 1/2007 σε Νόμος ΑΠ 1473/2001).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσήκουσα εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα προς την εκκαλουμένη πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ως και από την συνεκτίμηση όλων ανεξαιρέτως των μετ’ επικλήσεως νομίμως προσκομιζομένων υπό των διαδίκων εγγράφων, τα οποία χρησιμεύουν προς άμεση απόδειξη (άρθρα 432 επ. ΚΠολΔ) και για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 § 3, 339, 395 ΚΠολΔ), διότι επετράπη το εμμάρτυρον, από τις μη αμφισβητούμενης γνησιότητας φωτογραφίες (αρθρ. 444 αριθμ. 3, 449 παρ. 2, 457 ΚΠολΔ), λαμβανομένων υπ’ όψιν και των διδαγμάτων της κοινής πείρας (άρθρο 336 § 4 ΚΠολΔ), απεδείχθησαν τα εξής: Περί τα μέσα Ιουνίου του έτους 2007 ο ενάγων και νυν εκκαλών -εφεσίβλητος αναζητούσε προς μίσθωση ένα ακίνητο-κατάστημα στην περιοχή του Παλαιού Φαλήρου, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως αναψυκτήριο (σνακ-μπαρ). Ο εναγόμενος και ήδη εφεσίβλητος-εκκαλών την ίδια χρονική περίοδο προσέφερε προς εκμίσθωση έναν ισόγειο χώρο επιφανείας 3 0 τ.μ. που βρίσκεται στο Παλαιό Φάληρο Αττικής και επί πολυκατοικίας της οδού Σειρήνων αρ. 37. Ο ενάγων επισκέφθηκε το ακίνητο και αφού το έλεγξε και έκρινε ότι ανταποκρίνεται στις ανάγκες της επιχείρησης, αποφάσισε την μίσθωση του. Ετσι μεταξύ των διαδίκου ν καταρτίσθηκε το από 17-9-2007 ιδιωτικό συ συμφωνητικό εμπορικής μισθώσεως, δυνάμει του οποίου ο εναγόμενος εκμίσθωσε στον ενάγοντα το ως άνω ακίνητο, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως αναψυκτήριο (σνακ -μπαρ), έναντι μηνιαίου μισθώματος 350 ευρώ πλέον τέλους χαρτοσήμου 3%. Κατά τον όρο υπ’ αριθμ. 3 του ως άνω ιδιωτικού συμφωνητικού, το μηνιαίο μίσθωμα θα αναπροσαρμοζόταν για το χρονικό διάστημα από 14.6.2008 έως 13.6.2008 σε 400,00 ευρώ, από 14-6-2009 έως 13-6-2010 σε 450 ευρώ, από 14-6-2010 έως 13-6-2011 σε 500 ευρώ, από 14-6-2012 μέχρι τη λήξη της μισθώσεως κατά 6,5 % κάθε χρόνο. Η χρονική διάρκεια της μισθώσεως ορίστηκε δωδεκαετής από 14.10.2007 έως 13.6.2019, κατά την κατάρτιση δε της συμβάσεως ο ενάγων κατέβαλε στον εναγόμενο το ποσό των 1.000,00 ευρώ ως «εγγύηση» για την ακριβή τήρηση των όρων και των συμφωνιών τους. Δεδομένου ότι επρόκειτο για επιχείρηση υγειονομικού ενδιαφέροντος, απαιτείτο έκδοση αδείας λειτουργίας από την αρμόδια Δημοτική Αρχή, για την έκδοση της οποίας μεταξύ άλλων δικαιολογητικών απαιτείτο και βεβαίωση του αρμοδίου Πολεοδομικού Γραφείου ότι ο χώρος είναι νόμιμος και κυρίας χρήσεως προοριζόμενος για κατάστημα. Ο εναγόμενος είχε εξ αρχής επισημάνει στον ενάγοντα ότι ενόψει του ότι το μίσθιο στην άδεια οικοδομής εμφαίνεται ως υπόγεια αποθήκη, έπρεπε να γίνει αλλαγή χρήσης του από υπόγεια αποθήκη σε ισόγειο κατάστημα, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί αυτό ως κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος από τον ενάγοντα. Ο ενάγων συμφώνησε να αναλάβει την ευθύνη της λήψης της απαιτούμενης πολεοδομικής αδείας, με δικές του δαπάνες, και ανέλαβε επίσης και τις δαπάνες εξωραϊσμού του καταστήματος με αντάλλαγμα ένα χαμηλό μίσθωμα το οποίο θα ανερχόταν στο ποσό των 350 ευρώ για το πρώτο έτος, το οποίο σταδιακά θα αναπροσαρμοζόταν, όπως προεκτέθηκε, ώστε αφενός ο μισθωτής να κάλυπτε μέσω της έκπτωσης αυτής τη δαπάνη του και αφετέρου ο εκμισθωτής να μη ζημιωνόταν στα τελευταία έτη της μίσθωσης. Το γεγονός ότι το μίσθωμα του επιδίκου μισθίου ήταν χαμηλό για τα δεδομένα της περιοχής ενισχύεται και από τα προσκομιζόμενα από τον εναγόμενο από 22-9-2004 και από 15-7-2008 ιδιωτικά συμφωνητικά εμπορικής μισθώσεως, από τα οποία αποδεικνύεται ότι το επίδικο μισθώθηκε το έτος 2004 προς 400 ευρώ μηνιαίως, ενώ όμορο του επιδίκου ακίνητο αναλόγων τετραγωνικών μέτροον μισθώθηκε προς 500 ευρώ το έτος 2008. Εξάλλου, σχετικά με τη συμφωνία των διαδίκων να αναλάβει ο ενάγων την έκδοση αδείας αλλαγής χρήσεως του επιδίκου ο ίδιος ο μάρτυς του ενάγοντος κατέθεσε σχετικά ότι «… Την Πολεοδομική τακτοποίηση όφειλε βάσει της συμφωνίαε που είχαν να πληρώσει ο …. Υποθέτω ότι ο … είχε την υποχρέωση να πληρώσει». Από τα ως άνω αποδεικνύεται ότι ο ενάγων κατά τη συνομολόγηση της συμβάσεως γνώριζε την αναγκαιότητα της πολεοδομικής τακτοποίησης του επιδίκου μισθίου, την οποία μάλιστα ανέλαβε ο ίδιος. Στο μεταξύ, και προκειμένου, ο ενάγων να λειτουργήσει την επιχείρηση του, ζήτησε και έλαβε από την αρμόδια Δημαρχιακή Επιτροπή του Δήμου Παλαιού Φαλήρου προέγκριση αδείας ίδρυσης καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος (αρ. αποφάσεως 672/17-12-2007), λειτούργησε δε την επιχείρηση του από τον Οκτώβριο του 2007 μέχρι και τον Απρίλιο του 2008, όπως εξάλλου κατέθεσε ο μάρτυρας του. Παράλληλα, ανέθεσε στον Πολιτικό Μηχανικό … τη σύνταξη της σχετικής μελέτης και τη διεκπεραίωση της διαδικασίας για την λήψη αδείας αλλαγής χρήσεως του επιδίκου μισθίου, όπως αποδεικνύεται από τις προσκομιζόμενες με αριθμούς πρωτ. 763/2008, 2571/2008 και 15648/2208 αιτήσεις προς την Πολεοδομία Αργυρούπολης. Επί των αιτήσεων δε αυτών εκδόθηκε το με αριθμ. πρωτ. 15648/17-10-2008 έγγραφο της Πολεοδομίας με τίτλο «Επιστροφή φακέλου μελετών για έκδοση οικοδομικής αδείας λόγω παρέλευσης εννέα μηνών» στο οποίο αναγράφεται σχετικά ότι “Σας γνωρίζουμε ότι ο φάκελος της οικοδομικής αδείας που υπεβλήθη στην Υπηρεσία μας με την υπ’ αριθμ. 763/2008, 2571/2008 και 15648/2008 αίτησή σας, λόγω παρέλευσης του ορισμένου από τις διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 8 του από 8/7/1993 Π.Δ. (ΦΕΚ 795Δ/93) χρόνου, θεωρείται ως ουδέποτε υποβληθείς”. Επομένως, αποδείχθηκε ότι οι υποβληθείσες προς την Πολεοδομία αιτήσεις απερρίφθησαν λόγω παρέλευσης του ορισθέντος από τις άνω διατάξεις χρόνου και όχι διότι δεν ήταν δυνατόν να γίνει αλλαγή χρήσης του επιδίκου απο υπόγεια απονηκη σε ισόγειο κατάστημα. Ο ίδιος ο μάρτυρας του ενάγοντος κατέθεσε σχετικώς: «… Η αίτηση απορρίφθηκε λόγω της παρόδου του 9μηνου…Ο μηχανικός έπρεπε να πάει μέσα στο διάστημα των 9 μηνών στην Πολεοδομία». Εξάλλου, η προέγκριση αδείας ίδρυσης καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος που είχε χορηγηθεί στον ενάγοντα ανακλήθηκε με την με αριθμό 380/29-7-2008 απόφαση της Δημαρχιακής Επιτροπής, κατόπιν αιτήσεως του ίδιου του ενάγοντος με την οποία ισχυρίσθηκε ότι η βεβαίωση της Πολεοδομίας για την καταλληλότητα εμφανίζει το κατάστημα ως υπόγειο και ότι ως εκ τούτου αδυνατεί να καταθέσει τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για την έκδοση άδειας λειτουργίας του καταστήματος. Πλην όμως από το με αριθμ. πρωτ. 15648/17-10-2008 έγγραφο της Πολεοδομίας, το οποίο εκδόθηκε μεταγενέστερα, αποδείχθηκε ότι η αίτηση για τη χορήγηση άδειας αλλαγής χρήσεως του μισθίου από υπόγεια αποθήκη σε ισόγειο κατάστημα απερρίφθη λόγω παρέλευσης του ορισμένου χρόνου. Επομένως, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων γνώριζε επακριβώς κατά την κατάρτιση της συμβάσεως μισθώσεως την πραγματική κατάσταση του μισθίου και δη ότι προκειμένου να λειτουργήσει κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος απαιτείτο να χορηγηθεί από την Πολεοδομία άδεια αλλαγής χρήσεως του επιδίκου, την οποία μάλιστα ανέλαβε ο ίδιος με δικές του δαπάνες κατά τα συμφωνηθέντα. Εξάλλου, δεν αποδείχθηκε ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες της Πολεοδομίας και του Δήμου Παλαιού Φαλήρου αρνήθηκαν να χορηγήσουν στον ενάγοντα τις απαιτούμενες άδειες αλλαγής χρήσης και λειτουργίας του μισθίου για το επικαλούμενο από τον ίδιο πραγματικό ελάττωμα, το οποίο ουδέποτε απέκρυψε ο εναγόμενος, αλλά αντίθετα αυτός (ενάγων) γνωρίζοντας επακριβώς την πραγματική κατάσταση του μισθίου από άποψη πολεοδομικής επάρκειας και κρίνοντας αυτό, μετά από διενεργηθέντα έλεγχο, κατάλληλο για την προοριζόμενη χρήση, ανέλαβε συμβατικά την ευθύνη έκδοσης των άνω αδειών, οι υποβληθείσες δε προς την Πολεοδομία σχετικές αιτήσεις χορήγησης αδείας περί αλλαγής χρήσης απερρίφθησαν λόγω παρέλευσης του ορισμένου χρόνου. Συνεπώς, δε δικαιούται ο ενάγων να αξιώσει την άνω αιτηθείσα αποζημίωση για θετικές και αποθετικές ζημίες. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που δέχθηκε εν μέρει και κατ’ ουσίαν την αγωγή και υποχρέωσε τον ενάγοντα να καταβάλει στον εναγόμενο το ποσό των 11.400,00 ευρώ νομιμοτόκως από της επιδόσεως της αγωγής, έσφαλε, και πρέπει αφού απορριφθούν οι τανατία υποστηρίζοντες δεύτερος και τρίτος λόγοι της από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 974/2009) εφέσεως του ενάγοντος ως και η έφεση στο σύνολό της, να γίνουν δεκτοί οι λόγοι της από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 1012/2009) εφέσεως του εναγομένου ως ουσία βάσιμοι ως και η έφεση στο σύνολό της, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, να διακρατηθεί η υπόθεση, να δικασθεί από το παρόν Δικαστήριο και να απορριφθεί η αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη. Τέλος, πρέπει να επιβληθεί σε βάρος του εκκαλούντος της από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 974/2009) εφέσεως η δικαστική δαπάνη του εφεσίβλητου του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, (άρθρα 176, 183 και 591 παρ. 1 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα καθορίζεται στο διατακτικό, και να επιβληθεί σε βάρος του ηττηθέντος εφεσίβλητου της από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 1012/2009) εφ΄σεως η δικαστική δαπάνη του εκκαλούντος αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων τις από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 974/2009) και από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 1012/2009) εφέσεις.

Δέχεται τύποις και απορρίπτει την από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 974/2009) έφεση κατ’ ουσίαν.

Επιβάλλει σε βάρος του ενάγοντος εκκαλούντος της άνω εφέσεως την δικαστική δαπάνη του εναγομένου-εφεσίβλητου του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, την οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων (200, 00) ευρώ.

Δέχεται τύποις και κατ’ουσίαν την από 14-5-2009 (αρ. εκθ. κατ. 1012/2009) έφεση.

Εξαφανίζει την εκκαλουμένη με αριθμό 469/2009 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών (διαδικασίας Μισθωτικών Διαφορών), κατά το σκεπτικό.

Κρατεί και δικάζει την αό 25-8-2008 (αρ. εκθ. κατ. 1781/2008) αγωγή.

Απορρίπτει την αγωγή.

Επιβάλλει σε βάρος του ενάγοντος εφεσίβλητου, τα δικαστικά έξοδα του εναγομένου, και ήδη εκκαλούντος, και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων (200, 00) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13/7/2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15/07/2011.

Share This Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.