Νομιμότητα ενιαίου φόρου ακινήτων

γράφει η Αθανασιάδη Νάγια 9d840a9984df7a4c487de1a1a968d28b_XL

Κάθε μέρα παρατηρώ τα πολιτικά και οικονομικά τεκταινόμενα σε ασφαλή απόσταση από το μάτι του κυκλώνα .Το «μάτι» αυτό δεν είναι άλλο από την πρωτεύουσα της χώρας μας, όπου λαμβάνονται σημαντικές αποφάσεις οι οποίες αφορούν κατά βάση δεινά οικονομικά μέτρα. Το γεγονός αυτό εκτός του ότι  με φέρνει σε απόγνωση ,μου δίνει και την ευκαιρία να σας πω μια μικρή ιστορία για τα ακίνητα στην Ελλάδα και την φορολογία αυτών .Μια ιστορία της οποίας το τέλος φυσικά δεν είναι αίσιο αλλά ο σκοπός της είναι διδακτικός και ενδεχομένως να αποτελεί τροφή για περαιτέρω σκέψη και προβληματισμό. Το παραμύθι μου λοιπόν έχει ως εξής :

Κάποτε σε μια μικρή χώρα της Μεσογείου ,την Ελλάδα το βαρύ κύμα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου αποχώρησε αφήνοντας πίσω του  χιλιάδες θύματα ,τσακισμένα συναισθήματα και κατεστραμμένες πόλεις –φαντάσματα. Μετά το πέρας του πολέμου το φρικτό αυτό σκηνικό έπρεπε να αλλάξει. Οι άνθρωποι έπρεπε να οργανωθούν και να στήσουν στα συντρίμμια αυτής της κατάστασης νέες πόλεις και νέες ζωές. Φυσικά για τον σκοπό αυτό απαιτούταν ένα από τα βασικά στοιχεία επιβίωσης ,η στέγη ή αλλιώς η γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων «οικία». Η ανοικοδόμηση στις αρχές του 1950 ήταν σαφώς τεράστια και διαρκώς αυξανόμενη ,καθώς οι ανάγκες της εποχής για στέγαση ήταν επιτακτικές .Οι πολυκατοικίες άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στις περισσότερες περιοχές του κέντρου  και των προαστίων κυρίως στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας.

Παράλληλα η κακουχία και οι δυσχερείς εικόνες του πολέμου στις αρχές τις δεκαετίας του 1960 έχουν αρχίσει να σβήνουν από θυμητικό των περισσότερων ανθρώπων παγκοσμίως. Η φράση του Ηρακλείτου «πατήρ πάντων πραγμάτων εστί πόλεμος» δυστυχώς επαληθεύεται περίτρανα, καθώς μετά το πέρας του πολέμου οι περισσότερες χώρες μπαίνουν σε κλοιό ανάπτυξής και ανόρθωσης της οικονομικής τους κατάστασης. Η παγκοσμιοποίηση και ο καταναλωτισμός κάνουν δειλά δειλά την είσοδό τους σαν κοινωνικά φαινόμενα με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται ένα νέο πρότυπο ζωής. Το μοντέλο αυτό (γνωστό και ως αμερικανικό όνειρο) θέλει τον άνθρωπο του σύγχρονου και μεταπολεμικού κόσμου να έχει μια σίγουρη δουλεία ,ένα σταθερό και αξιοπρεπές εισόδημα και φυσικά ένα ακίνητο στο οποίο θα στεγάσει τη νέα του ζωή.

Η Ελλάδα φυσικά δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από αυτή την καινούρια νοοτροπία. Οι ταλαιπωρημένοι από τις διαρκείς κακουχίες και αναταραχές Έλληνες επιθυμούν όσο τίποτα άλλο την απόλαυση της οικογενειακής θαλπωρής και σταθερότητας μέσα στην «οικία».Η κατοχή ενός ακινήτου αρχίζει να θεωρείται προοδευτικά ένα σύμβολο κύρους, μια επίδειξη σιγουριάς και οικονομικής ευμάρειας.

Η πάροδος των επόμενων δεκαετιών βρίσκει τον Έλληνα κάτοχο τουλάχιστον μιας πρώτης κατοικίας ,στην οποία στεγάζεται η οικογένεια του και αποτελεί το κέντρο των δραστηριοτήτων του. Στις δεκαετίες 1980-2000 ο καταναλωτισμός και η επίδειξη της οικονομικής ευρωστίας βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους .Απόδειξη αποτελεί το γεγονός ότι ο μέσος Έλληνας δεν αρκείται μόνο στην ύπαρξη της πρώτης κατοικίας ,αλλά επιθυμεί να κατέχει και μια εξοχική κατοικία η οποία συνιστά για αυτόν τόπο αναψυχής και χαλάρωσης. Δεν είναι μάλιστα λίγοι αυτοί που ξοδεύουν αμύθητα ποσά για την ανοικοδόμηση πολυτελών κατοικιών προκειμένου να εκπληρώσουν το αίσθημα της αυτάρκειας και φυσικά την περίσσια ματαιοδοξία τους. Άλλοι πάλι δεν διστάζουν να πουλήσουν την ψυχή τους στις τράπεζες ,λαμβάνοντας δάνεια τα οποία θα τους βοηθήσουν να αποκτήσουν ένα καλύτερο σπίτι.

Η κατάσταση αυτή όμως δεν ήταν δυνατόν να συνεχιστεί επ΄ αόριστον. Το 2008 το αμερικανικό χρηματιστήριο καταρρέει και η Αμερική βυθίζεται για άλλη μια φορά στη δύνη του οικονομικού «κραχ», κάτι που στα ελληνικά μεταφράστηκε ένα χρόνο αργότερα ως «κρίση». Η χρηματοοικονομική κρίση δεν άφησε σαφώς ανέγγιχτη την οικονομική κατάσταση του συνόλου των πολιτών της Ελλάδας. Οι θέσεις εργασίας μειώθηκαν, τα χρέη αυξήθηκαν ,χιλιάδες επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο και αλυσιδωτά διάφορα γεγονότα οδήγησαν πολλούς συμπολίτες μας στην καταστροφή. Από το ωμό σκηνικό της ύφεσης δεν θα μπορούσαν φυσικά να λείπουν οι φόροι .Σε μια προσπάθεια ανόρθωσης της κατακερματισμένης οικονομίας της χώρας τα ποικιλόμορφα και συχνά αντιφατικά κυβερνητικά σχήματα προσπαθούν να δώσουν το φιλί της ζωής σε μια κοινωνία που καθημερινά βουλιάζει στον βούρκο της αποσύνθεσης και του χάους. Στόχαστρο της φορολογικής πολιτικής τόσο από τους εγχώριους όσο και από τους ευρωπαϊκούς παράγοντες είναι σαφώς και η ακίνητη περιουσία των πολιτών ,που ελέγχεται εξονυχιστικά και φορολογείται τα τελευταία χρόνια εξαντλητικά.

Οι μορφές της φορολογίας των ακινήτων ποικίλουν , καθώς «το χαράτσι» της Δ.Ε.Η. ,ο Φ.Α.Π. και διάφοροι φόροι πολυτελείας (που αφορούν έμμεσα σε ακίνητα) παρελαύνουν καθημερινά στα Μ.Μ.Ε. και μονοπωλούν το ενδιαφέρον διαφόρων συζητήσεων και σκέψεων σχετικά με την νομιμότητα και της συνταγματικότητα τους. Το σίγουρο είναι πάντως πως τα ακίνητα φαντάζουν πλέον καρυδότσουφλα μπροστά στο φορολογικό τσουνάμι που πλήττει τη χώρα. Φυσικά κάθε μέρα η κτήση ενός ακινήτου χάνει την αίγλη της και το κοινωνικό status που προσέδιδε τα περασμένα έτη. Ο κάτοχος ακινήτου δεν θεωρείται πλέον προνομιούχος και οικονομικά εξασφαλισμένος για το μέλλον παρά μόνο φόρου υποτελής ,καθώς τα ακίνητα στην Ελλάδα του 2013 χάνουν όλο και περισσότερο την περιουσιακή τους αξία και αποτελούν μια διαρκή πηγή φορολογικών υποχρεώσεων.

Το ντελίριο των φόρων στην μικρή μας χώρα έχει λάβει κατά καιρούς διάφορα ονόματα και μορφές .Πρόσφατα προτάθηκε μέσω του φορολογικού νομοσχεδίου του 2013 η κατάργηση του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. (γνωστό και ως χαράτσι της Δ.Ε.Η.) και του Φ.Α.Π. και η αντικατάσταση αυτών  από τον ενιαίο φόρο ακινήτων. Η επιβολή του ενιαίου φόρου ακινήτων βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο καθώς το νομοσχέδιο συζητείται στην Βουλή και οι πολιτικές παρατάξεις προβάλλουν τις αντιρρήσεις και τις απόψεις τους. Από τις διάφορες συζητήσεις που γίνονται ο ενιαίος φόρος ακινήτων κατά πάσα πιθανότητα θα διαμορφωθεί ως εξής :

  • Προβλέπεται κατάργηση του φόρου της Δ.Ε.Η. και του φόρου ακίνητης περιουσίας και αντικατάσταση αυτών από τον ενιαίο φόρο ακινήτων. Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα είναι ισοδύναμο επειδή  το δημόσιο θα λάβει το σύνολο του ποσού των δυο παραπάνω φόρων μέσα από τον καινούριο φόρο.
  • Το ύψος του φόρου θα είναι ανάλογο με την περιουσία του πολίτη ενώ συζητείται το ύψος του αφορολόγητου το οποίο θα είναι 50.000 ή  100.000 ευρώ της αντικειμενικής αξίας της ακίνητης περιουσίας.
  • Η κλίμακα με βάση την οποία θα υπολογιστεί ο φόρος θα διαμορφωθεί κατά πάσα πιθανότητα ως εξής :
Αξία ακίνητης περιουσίας (σε ευρώ) Συντελεστής 
Από … …έως
0 100.000 0,00%
100.001 200.000 0,10%
200.001 400.000 0,20%
400.001 600.000 0,30%
600.001 800.000 0,40%
800.001 1.100.000 0,50%
1.100.001 1.600.000 0,60%
1.600.001 2.100.000 0,80%
2.100.001 3.100.000 1,00%
Υπερβάλλον 2,00%

 

 

  • Στον νέο φόρο θα υπαχθούν όλες οι κατηγορίες ακινήτων που κατέχουν τα φυσικά πρόσωπα, δηλαδή διαμερίσματα, μονοκατοικίες, κτίρια επαγγελματικής στέγης και λοιπές κατηγορίες κτισμάτων, οικόπεδα εντός σχεδίου.
  • Έντονα επικρατεί και το σενάριο που θέλει στον φόρο να συμπεριληφθούν και εκτάσεις γης εκτός σχεδίου (αγροί, αγροτεμάχια, βοσκότοποι)  ,τα οποία βέβαια θα υπολογιστούν με διαφορετικό φορολογικό συντελεστή από τις υπόλοιπες κατηγορίες ακινήτων.[1]
  • Η βάση υπολογισμού του φόρου θα είναι η αντικειμενική αξία της ακίνητης περιουσίας όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μέχρι το 2013. Δηλαδή, θα χρησιμοποιηθούν τα έντυπα Ε9 που θα υποβάλλουμε μέσα στο 2013 μαζί με τις φορολογικές δηλώσεις εισοδήματος της επόμενης χρονιάς
  • Οι φορολογούμενοι θα κληθούν να πληρώσουν τον ενιαίο φόρο ακινήτων κατά πάσα πιθανότητα προς το τέλος του 2013 αφού φυσικά θα έχουν κατατεθεί οι φορολογικές δηλώσεις του έτους ούτως ώστε να έχουν γνωστοποιηθεί στο Υπουργείο Οικονομικών οι μεταβολές της ακίνητης περιουσίας τους[2].
  • Συζητείται και η επιβολή φορολογίας στα ακίνητα της Εκκλησίας

 

Σχετικά με τον σκοπό του φόρου ο κ.Στουρνάρας μετά το πέρας των αρχικών συνεδριάσεων αναφέρει : «Στόχος είναι, αφενός η δικαιότερη κατανομή του φορολογικού βάρους, μέσω της διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, και της μείωσης της επιβάρυνσης των φυσικών προσώπων με προοδευτική κλίμακα φορολόγησης και αφετέρου, ο εξορθολογισμός της φορολόγησης όσον αφορά τα νομικά πρόσωπα.»[3] Μπορεί το οικονομικό επιτελείο να έχει μεν ως σκοπό την δικαιότερη κατανομή των φόρων αλλά πίσω από τη δήλωση του κ.Στουρνάρα σχετικά με τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης κρύβεται ο φόβος των φορολογουμένων ότι ο νέος φόρος θα επιφέρει βασικά μειονεκτήματα. Ένα από αυτά είναι σίγουρα ότι θα αυξηθεί η φορολογητέα ύλη (δηλαδή θα συμπεριληφθούν τα αγροτεμάχια) και φυσικά ότι θα δημιουργηθούν τεράστιες διαφορές στη φορολογία τις οποίες θα κληθούν να πληρώσουν οι ιδιοκτήτες σε κάθε κλίμακα.

Όπως είναι φυσικό τα σενάρια οργιάζουν γύρω από το πώς τελικά θα διαμορφωθεί  ο φόρος και γενικότερα έχει προκληθεί έντονη συζήτηση στο εσωτερικό της Βουλής. Πιο συγκεκριμένα  ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ πιέζουν για την επιβολή βάσης αφορολόγητου τα 50.000 ευρώ ,ενώ θύελλα αντιδράσεων έχει ξεσπάσει από την πλευρά της αντιπολίτευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή κάνει λόγο για οικονομική «αφαίμαξη» των νοικοκυριών και για δήμευση των ακινήτων[4]. Παράλληλα πολίτες από διάφορους οικονομικούς χώρους τους οποίους αφορά άμεσα ο νέος φόρος έχουν αρχίσει να αντιδρούν και να αναζητούν τα δικαιώματά τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το αίτημα του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας (ΒΕΑ) για εξαίρεση από τον ενιαίο φόρο των βιοτεχνικών και βιομηχανικών ακινήτων. Το αίτημα αυτό βρίσκει έρεισμα στην άποψη ότι η επιπλέον επιβάρυνση στα ακίνητα θα αυξήσει το κόστος παραγωγής των προϊόντων και κατά συνέπεια την τιμή πώλησης τους ,ζημιώνοντας έτσι  την οικονομία της χώρας. Επιπλέον επιχειρήσεις που βρίσκονται σήμερα σε δεινή οικονομική θέση θα αναγκαστούν να κλείσουν ,γεγονός που ενισχύει τη μαύρη τρύπα της ανεργίας και τη μείωση του Α.Ε.Π.[5]  Επίσης ο σύλλογος Ελλήνων Φορολογουμένων πρόσφατα διαβίβασε πρότασή του στο σύνολο των Υπουργών και των πολιτικών παρατάξεων προκειμένου να ληφθούν υπ’όψην  για τον προσδιορισμό του αφορολόγητου ορίου τα οφειλόμενα ποσά στις τράπεζες, τα οποία δανείστηκε κάποιος για να αποκτήσει το ακίνητό του.[6]

Μπροστά σε αυτό το επικείμενο φορολογικό μέτρο δεν είναι λίγοι αυτοί που εκφράζουν τους προβληματισμούς τους. Ερωτήσεις του τύπου «είναι ένα τέτοιο μέτρο νόμιμο;» ή «συνάδει μια τέτοια πολιτική με το ελληνικό Σύνταγμα;» ανακύπτουν συχνά σε όσους αντιλαμβάνονται ότι καθημερινά η απόδοση του δικαίου εξανεμίζεται και εξευτελίζεται στη χώρα μας. Για τον λόγο αυτό θα αποπειραθώ παρακάτω να απαντήσω σε αυτά τα καίρια ερωτήματα.

 

Είναι νόμιμος ο φόρος ενιαίος φόρος ακινήτων;

 

Πρωτού εξετάσουμε αν ο ενιαίος φόρος ακινήτων συνάδει με την αρχή της νομιμότητας που επιβάλει το Σύνταγμά μας είναι απαραίτητο να αρθεί οποιαδήποτε αμφιβολία σχετικά με τη φύση της εισφοράς. Όπως υποδηλώνει και το όνομά της, η εν λόγω εισφορά εσωκλείει όλα τα στοιχεία της έννοιας του φόρου που τη διαφοροποιούν από τα υπόλοιπα δημοσιονομικά βάρη. Τα στοιχεία που συνθέτουν την έννοια του φόρου είναι ένα κράμα των πορισμάτων της κοινωνιολογίας( G.Jeze) και του ελληνικού Συντάγματος (παράγραφοι 1,2,4 άρθρο 78 Σ.).Έτσι ως φόρος ορίζεται η άμεση ,υποχρεωτική ,οριστική ,χρηματική παροχή του ιδιώτη προς το κράτος ,με μονομερή χαρακτήρα ,δηλαδή άνευ ειδικού ανταλλάγματος από την πλευρά του κράτους. Οι βασικές λειτουργίες του συνίστανται στην κάλυψη των δαπανών και στην επιδίωξη επίτευξης άλλων οικονομικών και κοινωνικών στόχων του σύγχρονου κοινωνικού κράτους.[7]

Προκειμένου να είναι ευρέως αποδεκτός και εφαρμοστός ένας φόρος πρέπει να συνάδει με την αρχή της νομιμότητας. Η αρχή αυτή καθιερώθηκε στο σύγχρονο ελληνικό Σύνταγμα  με σκοπό να αποφευχθούν τυχόν αυθαιρεσίες από την πλευρά της κρατικής εξουσίας. Πιο συγκεκριμένα το άρθρο 78 παρ.1 του Συντάγματος προβλέπεται ότι «Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο ,που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας ,τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους στις οποίες αναφέρεται ο φόρος».Η εφαρμογή της εν λόγω αρχής επομένως απαιτεί την ύπαρξη τυπικού νόμου προκειμένου να καθίσταται νόμιμη τόσο η επιβολή όσο και η είσπραξη του φόρου και να εκφράζεται η λαϊκή κυριαρχία στον μέγιστο δυνατό βαθμό.[8]

Το περιεχόμενο της αρχής της νομιμότητας αποσαφηνίζεται περαιτέρω στην παράγραφο 4 του άρθρου 78 Σ. καθώς σε συνδυασμό με την παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου συνάγεται ότι για την επιβολή και την είσπραξη του φόρου απαιτείται τυπικός νόμος ,που θα ρυθμίζει τα ουσιώδη στοιχεία του φόρου.Επιπλέον δεν είναι επιτρεπτή η ρύθμιση των στοιχείων αυτών με νομοθετική εξουσιοδότηση(ΣτΕ 303/2001).Επομένως στον τυπικό νόμο θα πρέπει να καθορίζονται ξεκάθαρα : α) το υποκείμενο του φόρου ,που μπορεί να είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο ,β) το αντικείμενο του φόρου ,που βάσει του άρθρου 78 παρ.1 του Συντάγματος μπορεί να είναι το εισόδημα, η περιουσία ,η δαπάνη και οι συναλλαγές ,γ) ο φορολογικός συντελεστής ,δηλαδή το δεκαδικό ποσοστό ή το ποσό σε ευρώ με βάση το οποίο θα γίνει ο υπολογισμός του οφειλόμενου φόρου και δ) οι απαλλαγές και εξαιρέσεις από το φόρο.

Η ύπαρξη του τυπικού νόμου που επιβάλλει ορισμένο φόρο και καθορίζει τα ουσιώδη στοιχεία του δεν αρκεί για την νόμιμη βεβαίωση και την είσπραξη του φόρου. Απαιτείται δηλαδή εκτός των άλλων και η παροχή εξουσιοδότησης στην εκτελεστική εξουσία ,δηλαδή και η συγκατάθεση της Βουλής με σκοπό να επιτευχθεί το στάδιο της βεβαίωσης και είσπραξης του φόρου. Η εξουσιοδότηση αυτή παρέχεται ανά έτος με την ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού στον οποίο αναγράφονται τα ποσά ,που κατά τους υπολογισμούς της εκτελεστικής εξουσίας θα εισπραχθούν από τα διάφορα είδη φορολογίας.

Κατά συνέπεια ο τυπικός νόμος που επιβάλλει τον φόρο καθορίζοντας τα ουσιώδη στοιχεία του και ο τυπικός νόμος του κρατικού προϋπολογισμού στον οποίο αναγράφονται τα προβλεπόμενα από τον φόρο έσοδα ,συνιστούν τις δυο βασικές προϋποθέσεις για την νόμιμη επιβολή και είσπραξη του φόρου. Εάν δηλαδή υφίσταται τυπικός νόμος που προβλέπει την επιβολή ορισμένου φόρου ,αλλά στη συνέχεια δεν αναγραφούν στον προϋπολογισμό τα προβλεπόμενα από τον φόρο έσοδα, η βεβαίωση και είσπραξη του φόρου είναι αντισυνταγματική και παράνομη. [9

Οι παραπάνω προϋποθέσεις της αρχής της νομιμότητας καθιστούν βάσει των διδαγμάτων του φορολογικού δικαίου  έναν φόρο νόμιμο. Όπως έχει προαναφερθεί το νομοσχέδιο που περιλαμβάνει τον ενιαίο φόρο ακινήτων βρίσκεται ακόμα σε στάδιο συζήτησης  και αναμένεται η ψήφισή του από την Ολομέλεια της Βουλής ή κατά πάσα πιθανότητα από το Τμήμα Διακοπών της Βουλής καθώς οι συζητήσεις έχουν αναβληθεί για τον Ιούνιο. Εφόσον λοιπόν, το νομοσχέδιο συζητηθεί και ψηφιστεί στο πλαίσιο των interna corporis διαδικασιών της Βουλής και ακολουθηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις που επιτάσσει η αρχή της νομιμότητας(όπως άλλωστε συνάγεται και από τις διαρροές σχετικά με τη διαμόρφωση του φόρου που παρατέθηκαν παραπάνω) ο φόρος θα μπορεί να αποκαλεστεί νόμιμος.

Είναι όμως η στείρα και μονομερής νομιμότητα το μοναδικό γεγονός που μας ενδιαφέρει για την επιβολή ενός φόρου; Πληρούται δηλαδή το ανήσυχο αίσθημα δικαίου των πολιτών μέσα από την κάλυψη των τυπικών προϋποθέσεων μιας διαδικασίας ,που εναπόκειται αποκλειστικά και μόνο στη σφαίρα της διοίκησης του κράτους και γίνεται αντιληπτή μόνο από τους φορείς της και όσους ασχολούνται με τη νομική επιστήμη και όχι από τον μέσο Έλληνα φορολογούμενο; Η απάντηση σε αυτά τα καίρια ερωτήματα είναι φυσικά αρνητική .Ο φορολογούμενος που για άλλη μια φορά βλέπει την περιουσία του να συρρικνώνεται ενώ παράλληλα καλείται να πληρώσει ποσά τα οποία δεν έχει ,δεν αρκείται φυσικά σε έναν «τύποις» νόμιμο φόρο. Αντίθετα επιθυμεί έναν «ουσιαστικά» δίκαιο φόρο ,η ουσία του οποίου μπορεί να αναζητηθεί μόνο στο κατά πόσο παραβιάζονται τα ατομικά δικαιώματα που θεμελιώνονται μέσω του Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.)

Επομένως το ερώτημα του κατά πόσο ο ενιαίος φόρος ακινήτων είναι συνταγματικός είναι αυτό που θα πρέπει  να μας απασχολεί κατεξοχήν. Ο προβληματισμός αυτός αποτελεί και το εφαλτήριο που μου επιτρέπει να μεταπηδήσω στην επόμενη θεματική ενότητα.

 

Είναι ο ενιαίος φόρος ακινήτων συνταγματικός;

 

Προάγγελος του ελέγχου συνταγματικότητας της εν λόγω φορολογικής εισφοράς στάθηκε η δικαστική προσφυγή σχετικά με την συνταγματικότητα ενός άλλου μέλους της «οικογένειας» των φόρων, του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. Το δικαστικό πόρισμα εκθειάστηκε σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των Ελλήνων καθώς υπήρξε ιδιαίτερα αντιφατικό. Πιο συγκεκριμένα η απόφαση 1101/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κηρύχθηκε προσωρινώς εκτελεστή υποχρεώνοντας την εναγόμενη ΔΕΗ : α) να μην διακόπτει την παροχή ρεύματος στους καταναλωτές που δεν καταβάλλουν το τέλος ηλεκτροδότησης, β) να δέχεται την καταβολή από τους καταναλωτές του αντιτίμου των λογαριασμών που εκδίδει, αφαιρουμένου του αναγραφόμενου ποσού του τέλους ηλεκτροδότησης, γ) να μην ενσωματώνει, υπολογίζει και καταλογίζει στους λογαριασμούς κατανάλωσης ρεύματος που αυτή εκδίδει το τέλος ηλεκτροδότησης, την επιφάνεια του ηλεκτροδοτούμενου ακινήτου και το επιβαλλόμενο ποσό και να αναγνωριστεί το δικαίωμα των καταναλωτών να αξιώνουν μεμονωμένα αποζημίωση για κάθε μία από τις παραπάνω βλαπτικές συμπεριφορές της εναγομένης.[10]

Εκτός από την διαπίστωση ότι το Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. δεν αποτελούσε ανταποδοτικό τέλος αλλά φόρο (καθώς ελλείπει το ειδικό αντάλλαγμα από πλευράς του Κράτους προς τον ιδιώτη)η εν λόγω απόφαση επικυρώνει την αντικαταναλωτική συμπεριφορά από μέρους της Δ.Ε.Η. και επιτάσσει απαγόρευση ή ρύθμιση κατάστασης κατά τρόπο που να μην προσβάλλει το συμφέρον του καταναλωτή. Παράλληλα τα άρθρα 9 και 10 του Ν.2251/1994 θεμελιώνουν το δικαίωμα των ενώσεων καταναλωτών για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που προκλήθηκε από την εν λόγω συμπεριφορά.

Το πιο σημαντικό κομμάτι της απόφασης όμως είναι εκείνο που καταδικάζει ως αντισυνταγματική την επιβολή του φόρου καθώς παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα του Συντάγματος και της Ε.Σ.Δ.Α. Συγκεκριμένα η δυνατότητα της ΔΕΗ και των εναλλακτικών προμηθευτών ηλεκτρικού ρεύματος να προβαίνουν σε διακοπή της παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος προς τον καταναλωτή που δεν καταβάλλει το επίδικο τέλος αντίκειται στα άρθρα 5 παρ. 1[11] και 2 παρ. 1[12] του Συντάγματος. Για τον λόγο αυτό οι επιχειρήσεις παροχής ηλεκτρικού ρεύματος δεν νομιμοποιούνται  να απειλούν με τη διακοπή παροχής του πρωταρχικού αυτού αγαθού τους πολίτες στην περίπτωση που αυτοί αδυνατούν να εκπληρώσουν τις δυσβάστακτες φορολογικές τους υποχρεώσεις. Επιπλέον οι διατάξεις του άρθρου 53 του ν. 4021/2011 που επιβάλλουν το επίδικο τέλος αντίκεινται στο άρθρο 4 παρ. 1, 5 Σ[13] και δεν συνιστούν ανεκτό περιορισμό της ιδιοκτησίας των βαρυνομένων με αυτή προσώπων (άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ[14]), δεδομένης της δεινής οικονομικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών.

Ο πανηγυρισμός για την επικράτηση του δικαίου ήταν όμως σύντομος ,καθώς υπήρχε επιτακτική ανάγκη για την τόνωση των φορολογικών εσόδων. Έτσι η απόφαση 1972/2012 της Ολομέλειας του ΣτΕ τάσσεται υπέρ της συνταγματικότητας του ειδικού τέλους  με την αιτιολογία ότι πρόκειται για έκτακτο μέτρο και η επιβολή του δεν θα υπερβεί τα δυο έτη[15].Το ΣτΕ δηλαδή κάνει λόγο για ένα είδος φόρου που επιβάλλεται από την αναγκαιότητα της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας και δεσμεύεται για την διακοπή του φόρου σε σύντομο χρονικό διάστημα ,ενώ εθελοτυφλεί για τα δικαιώματα των πολιτών που παρά την οικονομική τους εξαθλίωση είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν την εισφορά. Βέβαια σε κάθε περίπτωση η αντισυνταγματικότητα της απειλής της Δ.Ε.Η. για διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος σε περίπτωση μη καταβολής του φόρου αναγνωρίστηκε και από την ανώτερη βαθμίδα απονομής δικαιοσύνης.

Το σίκουελ των φόρων όμως δεν περατώνεται εδώ για την Ελλάδα, καθώς οι δανειστές μας πιέζουν για την επίτευξη της δημοσιονομικής σταθερότητας. Και ενώ η συμπλήρωση των δυο ετών από την επιβολή του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. μέρα με τη μέρα πλησιάζει όλο και περισσότερο ,η πρόταση για τον ενιαίο φόρο ακινήτων φαντάζει ως ιδανική λύση για τη συνέχιση της επιβολής των φόρων υπό τον μανδύα μιας φαινομενικής συνταγματικότητας. Ο νέος φόρος επί της ακίνητης περιουσίας δηλαδή, κάθε άλλο παρά συνταγματικός δεν θα είναι και αυτό γιατί η επιβολή του θα εξακολουθεί να παραβιάζει τόσο την ισότητα των Ελλήνων έναντι του νόμου (αρθ.4 παρ.1 Σ),την δίκαια συμμετοχή των Ελλήνων στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους (αρθ.4 παρ.5 Σ.) και φυσικά το άρθρο 17παρ.1,2 Σ. που κατοχυρώνει την προστασία της ιδιοκτησίας από το Κράτος και την αξίωση του θιγόμενου πολίτη για αποζημίωση. Αναμφισβήτητα ο ενιαίος φόρος ακινήτων παραβιάζει και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. γιατί η περιουσία των πολιτών που ήδη έχουν περιέλθει σε δυσχερή οικονομική κατάσταση θα υποστεί ανεπανόρθωτη οικονομική ζημία και θα περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό από την πλευρά του κράτους. Επιστρέφουμε δηλαδή στα βασικά θέματα περί προστασίας των συνταγματικών ατομικών δικαιωμάτων από την επιβολή ενός φόρου έτσι όπως αυτά τέθηκαν από τους ενάγοντες στην υπόθεση για την αναγνώριση της αντισυνταγματικότητας του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.

Ο ενιαίος φόρος ακινήτων προσκρούει κατά την άποψή μου στο Σύνταγμα και στην πραγματικότητα οι περισσότεροι από εμάς βρισκόμαστε μπροστά στη θλιβερή διαπίστωση ότι πρόκειται για ένα νέο ,αιμοβόρο «χαράτσι» από την πλευρά της κυβέρνησης. Κατά μια άποψη επουλώνεται αποσπασματικά το συνταγματικό κενό που δημιουργείται με την αιτιολογία ότι ο ενιαίος φόρος είναι περισσότερο δίκαιος, καθώς θα κλιθούν να πληρώσουν όλοι οι ιδιοκτήτες ακινήτων ανεξαρτήτως του αν έχουν διακόψει ή όχι την ηλεκτροδότηση του ακινήτου τους. Η διακοπή της ηλεκτροδότησης γεννά όμως προβληματισμούς που δικαιολογούν την άποψη ότι ο φορολογούμενος εξαθλιώνεται και ότι παραβιάζονται βασικά συνταγματικά του δικαιώματα ,διότι πολλοί εκ των συμπολιτών μας αναγκάζονται να διακόψουν την σύνδεσή τους προκειμένου να εξοικονομήσουν χρήματα για άλλες βασικότερες ανάγκες (π.χ. διατροφή). Πώς λοιπόν ένας λαός στον οποίο ,όπως συνάγεται από τις στατιστικές, περίπου ένας στου τρεις πολίτες ζει στα όρια της φτώχιας, θα καταφέρει να εκπληρώσει μια τόσο βαριά φορολογική υποχρέωση; Στο σημείο αυτό είναι αναγκαία η επιβολή ορίου αφορολόγητου από τον ενιαίο φόρο με εξέταση από την πλευρά του κράτους αναλυτικά κάθε περίπτωσης, ώστε να μην χάσουν πολλοί από τους συμπολίτες μας το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή διαβίωση.

Η επιβολή του φόρου θα επέλθει σύντομα και  σίγουρα θα εξοργίσει πληθώρα ατόμων που θα προσφύγουν στη δικαιοσύνη ,αλλά όπως η πείρα μας δίδαξε, τα χαρτιά της κυβέρνησης σε τέτοιου είδους διαφορές είναι πιο ισχυρά. Σίγουρα ,λοιπόν, σε όποιον επικαλεστεί την αντισυνταγματικότητα του φόρου και την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων η δικαιοσύνη θα αντιτάξει ένα νομικό παράθυρο που θα δικαιολογεί το νόμιμο της επιβολής του.

 

Συμπεράσματα

 

Ο παραλληλισμός της επιβολής του ενιαίου φόρου ακινήτων με το χαράτσι της Δ.Ε.Η. δεν είναι φυσικά τυχαίος γιατί κατά την πορεία της επιβολής του θα παρατηρηθεί πληθώρα ομοιοτήτων. Οι συγκυρίες θέλουν την περίπτωση αυτή να εμπίπτει πλήρως στη σοφή, λαϊκή ρήση «άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς» που αποκρυσταλλώνει σε όλο της το φάσμα την πρόθεση του κυβερνητικού σχήματος. Πιο συγκεκριμένα τόσο οι εγχώριοι αρχηγοί όσο και οι εταίροι επιθυμούν την επιβολή φόρων με σκοπό την εξομάλυνση της οικονομικής κατάστασης. Φυσικά κανένας από αυτούς δεν ενδιαφέρεται για τον αν ο φόρος αποκαλείται Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., Φ.Α.Π. ή ενιαίος φόρος ακινήτων. Η ονομασία των φόρων είναι κάτι το σχετικό και μεταβλητό. Η ουσία τους όμως παραμένει η ίδια και εξακολουθεί να χαράσσει μια σταθερή πορεία προς την δύση μιας συνταγματικής και δίκαιας εποχής. Το χαράτσι φυσικά μπορεί να περιλαμβάνει το νομικό περίβλημα του «έκτακτου και προσωρινού τέλους» προκειμένου να μην χαρακτηριστεί αντισυνταγματικό, άλλα όπως είναι γνωστό σε όλους μας «ουδέν μονιμότερο του προσωρινού».Με την φράση αυτή αποδεικνύεται περίτρανα πως ο ενιαίος φόρος ακινήτων δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από την συνέχεια του φορολογικού προγράμματος στου οποίο εισήχθη η Ελλάδα  και το οποίο ήρθε για να μείνει.

Πάντα όμως υπάρχουν και τα πνεύματα αντιλογίας  που στη συγκεκριμένη περίπτωση υπερασπίζονται μια τέτοια πολιτική και δικαιώνουν την επιβολή των φόρων ,καθώς υποστηρίζουν πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για όσους καταχράστηκαν το δημόσιο χρήμα προκειμένου να διάγουν έναν πολυτελή βίο. Από μια άλλη οπτική γωνία αρκετοί από τους Έλληνες απαιτούν απλά τον δέοντα σεβασμό προς τους φόρους που με δυσκολία καταβάλουν με περιορισμό της σπατάλης και παραδειγματική τιμωρία όσων έκλεψαν και εξαπάτησαν. Η λύση στη συγκεκριμένη περίπτωση εντοπίζεται στα διδάγματα της αριστοτελικής αρχής της μεσότητας. Δηλαδή, ναι μεν οι φοροφυγάδες και παντός τύπου οικονομικοί εγκληματίες πρέπει να τιμωρηθούν αλλά και οι οικονομικά αδύναμοι πρέπει να προστατευτούν. Το κράτος πρέπει να δρα με γνώμονα την κοινωνική πολιτική και να σέβεται τα δικαιώματα των πολιτών. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει επιβάλλει οριζόντια φορολογία χωρίς να ζυγίσει τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα της κατάστασης. Αφού ο ενιαίος φόρος σε κάθε περίπτωση θα επιβληθεί ,τουλάχιστον ο καθορισμός των αφορολόγητων ορίων πρέπει να γίνει κατόπιν βαθιάς σκέψης προκειμένου να μην γραφτεί ακόμη ένας δραματικός επίλογος στις σελίδες της πολιτικής ιστορίας της χώρας.

Κάπου εδώ πέφτει και η αυλαία για το ταραχώδες παραμύθι μου. Τα ακίνητα σε όλη την έκταση της Ελλάδας θα παραμείνουν τρομαγμένα μέχρι τουλάχιστον να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις για την επιβολή του φόρου. Μετά θα βρεθούν στην σφαίρα μιας καινούριας κατάστασης και θα αρχίσουν σιγά σιγά να συνηθίζουν το νέο φορολογικό καθεστώς. Θα γίνει όμως το καθεστώς αυτό αποδεκτό και για τους ιδιοκτήτες τους; Την απάντηση γνωρίζει με βεβαιότητα μονάχα το μέλλον και η ιστορία ,που τελικά θα είναι ο μόνος κριτής της κατάστασης.



[1] Πηγή: ιστότοπος εφημερίδας «Το Βήμα», Σιωμόπουλος Ντίνος “Με δύο διαφορετικές κλίμακες ο ενιαίος φόρος ακινήτων”  http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=495972

[2] Πηγή : άρθρο «Δέκα ερωτήσεις και απαντήσεις για τον ενιαίο φόρο ακινήτων»,  http://www.money-money.gr/news/deka-erotisis-ke-apantisis-gia-ton-enieo-foro-akiniton/170

[4] Πηγή: άρθρο «Νέα συνεδρίαση για τον ενιαίο φόρο ακινήτων την επόμενη εβδομάδα» από τον ιστότοπο http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231233399

[5] Πηγή: άρθρο «Εξαίρεση των βιοτεχνικών ακινήτων από τον ενιαίο φόρο ζητεί το ΒΕΑ» από τον ιστότοπο  http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231233372

[6]Πηγή: άρθρο « Ενιαίος Φόρος Ακινήτων :Πρόταση για αύξηση του αφορολόγητου ορίου κατά το ποσό του οφειλόμενου δανείου» από τον ιστότοπο  http://www.forologoumenos.gr/permalink/22669.html

[7] Κωνσταντίνος Δ. Φινοκαλιώτης, «Φορολογικό Δίκαιο», δ’έκδοση, Εκδόσεις Σάκκουλα Α.Ε.,Αθήνα-Θεσσαλονίκη 2011 ,σελ.2-3

[8] Κωνσταντίνος Δ. Φινοκαλιώτης ,ό.π. σελ.68

[9] Δεν είναι όμως αντισυνταγματική η βεβαίωση και είσπραξη του φόρου που επιβλήθηκε με νόμο μεταγενέστερο του προϋπολογισμού ,καθόσον η σχετική εξουσιοδότηση για την είσπραξη του φόρου παρέχεται έμμεσα με τον φορολογικό νόμο ,εάν βεβαίως ρητά ορίζεται στον τελευταίο ότι ισχύει κατά τη διάρκεια του έτους ισχύος του προϋπολογισμου. Κ.Φινοκαλιώτης, ό.π. σελ.78

[11] «Καθένας έχει το δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητα του και να συμμετέχει στην κοινωνική ,οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας ,εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.»

[12] «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας».

[13] Παρ.1 «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου» και παρ.5 «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους.»

[14] «Παν φυσικόν και νομικόν πρόσωπον δικαιούται σεβασμού της περιουσίας του.Ουδείς δύναται να στερηθή της ιδιοκτησίας αυτού ειμή δια λόγους δημοσίας ωφελείας και υπό τους προβλεπόμενους υπό του νόμου και των γενικών αρχών του διεθνούς δικαίου όρους»

[15] Όπως διατυπώθηκε στο εξής άρθρο: http://www.capital.gr/news.asp?id=1429312

 

* η Αθανασιάδη Νάγια είναι προπτυχιακή φοιτήτρια Νομικής ΔΠΘ

Share This Post

One Response to Νομιμότητα ενιαίου φόρου ακινήτων

  1. chris Απάντηση

    01/09/2013 at 13:28

    ΦΟΡΟΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ (ΦΑΠ) ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΟΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ (ΕΦΑΚ-2014 ΚΑΙ ΜΕΤΑ).
    ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΦΟΡΗ ΚΑΙ ΘΡΑΣΥΤΑΤΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ TOY ΠΡΩΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΤΗΣ ΕΣΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 17 ΠΑΡ.1,ΠΑΡ.2 ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ.
    ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΕΤΟΙΩΝ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΔΗΜΕΥΤΙΚΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΕΠΕΜΒΕΙ ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΩΣ ΟΙ ΚΑΘ’ΥΛΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΥΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥΣ.
    ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
    ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΙ ΤΕΤΟΙΟΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΔΗΜΕΥΤΙΚΟΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΟΜΙΜΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΗΜΕΥΕΤΑΙ Η ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΟΥ 100% ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΦΟΡΩΝ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΥΠΟΧΡΕΩΝΟΝΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΟΥΝ ΤΟ 100% ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΦΟΡΩΝ ΚΑΤΟΧΗΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ (Η ΟΠΟΙΑ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΟΡΟΔΟΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΚΑΘΟΣΟΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΑ ΥΛΗ ΚΕΝΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΑΧΘΗΣ Η/ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΟΥΤΩΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΕΝΕΡΓΗΣ ΣΑΝ ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΑ ΥΛΗ) ΤΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΝΟΜΙΜΩΣ ΠΡΟΣΦΥΓΟΥΝ ΣΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ,ΕΦΕΤΕΙΟ,ΣτΕ,ΕΔΔΑ-ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ) ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΨΗΦΙΣΘΕΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΟΥ 100% ΤΟΥ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΟΥ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΦΟΡΟΥ-ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 6 ΠΑΡ.1 ΤΗΣ ΕΣΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 20 ΠΑΡ.1 ΠΕΡΙ ΕΥΛΟΓΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΚΔΙΚΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ.

    ΟΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ-ΦΟΡΟΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ (ΦΑΠ-2010) (Ν.3842/2010, ΑΡΘΡΑ 27-56) ΚΑΙ (ΦΑΠ-2011/2012) (Ν.3986/2011 ΑΡΘΡΟ 33) ΚΑΙ (Ν.4152/2013 ΦΕΚ-107 ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ Α.8.ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΦΟΡΟΥ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ) ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΥΠΟ ΨΗΦΙΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΟΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ (ΕΦΑΚ-2014,2015 K.O.K.) ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΕΥΤΙΚΟΙ ΦΟΡΟΙ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΑΦΟΥ Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ Η ΟΙ ΑΥΞΟΜΕΙΩΤΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙOΡΙΖΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΔΕΝ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΦΟΡΟΔΟΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ (ΦΟΡΟΔΟΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ Η ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΕΠΑΧΘΟΥΣ Η/ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΑΡΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑΣ ΕΠ’ΑΥΤΩΝ ΟΠΟΤΕ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΤΟΤΕ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΦΟΡΟΥ ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΙ ΑΠΛΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΠΛΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΑ ΥΛΗ ΚΕΝΗ ΦΟΡΟΔΟΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΟΠΟΤΕ Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΦΟΡΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΠΛΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΚΑΤΟΧΗΣ-ΔΗΛΑΔΗ ΦΟΡΟΣ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ- ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΠΟΣΟΣΤΙΚΗ-ΕΚΑΤΟΣΤΙΑΙΑ ΑΦΑΙΡΕΣΗ-ΔΗΜΕΥΣΗ ΑΥΤΩΝ ΔΗΛΑΔΗ ΤΩΝ ΑΚΚΙΝΗΤΩΝ ΟΠΟΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 17. ΠΑΡ.1,2 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ-17.1.Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΤΕΛΕΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.2.ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΤΟΥ. ΜΟΝΟ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΦΟΡΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΦΟΡΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 4 ΠΑΡ.5 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΟΥΝ ΣΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΒΑΡΗ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡ.1. ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΟΙ ΑΠΕΝΤΙ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ-ΓΙΑΤΙ ΦΟΡΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΦΟΡΟ ΓΙΑ ΗΝ ΕΚΜΙΣΘΩΣΗ ΑΚΙΝΗΤΩΝ 1,5%-3,0% ΚΑΘΩς ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΦΟΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ Ν.3986/2011 ΑΡΘΡΟ 29- ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΠΗΔΗΔΕΥΜΑΤΟΣ ΑΡΘΡΟ 31 ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ Ν.3986/2011-ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΦΟΡΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΤΡΕΙΣ (3) Η/ΚΑΙ ΤΕΣΣΕΡΕΙς (4) ΦΟΡΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ!!!) ΚΑΘΟΣΟΝ ΑΦΑΙΡΟΥΝ-ΣΤΕΡΟΥΝ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΝΟΜΙΜΩΝ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ ΑΥΤΗΣ-ΦΥΣΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ-ΠΛΗΡΗΣ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ,ΨΙΛΗ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ,ΕΠΙΚΑΡΠΙΑ-ΕΠ’ΑΥΤΗΣ (ΔΗΛ.ΤΗΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ) ΔΗΛ. ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ ΑΦΑΙΡΟΥΝ ΕΝΑ «ΚΟΜΑΤΙ» ΑΠΟ «ΤΟΝ ΠΥΡΗΝΑ» ΤΗΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΗ ΝΟΜΗ ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ ΕΠ’ΑΥΤΗΣ (ΔΗΛ. ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΙΜΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΤΗΣ) ΚΑΙ ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΓΙΑΤΙ ΟΔΗΓΟΥΝ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΣΕ DE FACTO ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΕΞ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ 100% ΔΗΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ-ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ (Η ΟΠΟΙΑ ΔΗΜΕΥΣΗ-ΕΙΤΕ ΚΑΘ’ΟΛΟΚΛΗΡΙΑΝ,ΕΙΤΕ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΣΤΟ,ΕΙΤΕ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ,ΕΙΤΕ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ-ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ) ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΚΑΤΑΦΟΡΑ, ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΠΕΡΑΝ ΠΑΣΗΣ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΣ:
    1.ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΤΗΣ ΕΣΔΑ.
    2.ΤΟ ΑΡΘΡΟ 4 ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΡ.1,2,5.
    3 ΤΟ ΑΡΘΡΟ 17 ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΡ.1,2.

    ΣΗΜΕΙΩΣΗ: TA ΑΝΩΤΕΡΩ ΑΡΘΡΑ ΕΧΟΥΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΥΠΕΡΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΕΡΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΙΣΧΥ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ.

    ΣΥΝΕΠΩΣ Ο ΜΟΝΟΣ ΝΟΜΙΜΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΟΠΕΙ ΑΥΤΗ Η ΞΕΦΡΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΔΗΜΕΥΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΔΗΜΕΥΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ-ΦΟΡΩΝ ΛΟΓΩ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΝΔΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ-ΚΑΙ Η ΝΟΜΙΜΗ ΜΑΖΙΚΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΣΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ,ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ,
    ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΑΝ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ
    ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (ΕΣΔΑ) ΠΟΥ ΕΔΡΕΥΕΙ ΣΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ.
    ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΝΟΜΙΜΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΔΗΛ. ΝΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΟΠΩΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ.

    1.ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΔΩΘΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΑΦΕΣ ΟΤΙ ΟΙ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΕΞΟΦΘΑΛΜΑ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΘΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΝΟΜΙΚΟ ΑΝΑΧΩΜΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (ΕΛΛΗΝΙΚΑ Η ΔΙΕΘΝΗ) ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΝΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ-ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Η ΟΧΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΞΟΦΘΑΛΜΑ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ.
    ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ:ΑΡΘΡΟ 87 ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ.ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΤΟΥΣ ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΕΘΕΙ ΚΑΤΑ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ.
    ΑΡΘΡΟ 93. ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ.ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΝΟΜΟ ΠΟΥ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ.

    2.ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΔΩΘΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΑΦΕΣ ΟΤΙ Η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΥΤΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΗ Η ΠΑΡΑΒΛΕΨΗ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΟΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΛΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΞΟΦΘΑΛΜΑ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΥΡΙΩΣ ΝΟΜΩΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΚΑΤ’ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ.
    (ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ).

    3.ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΔΩΘΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΑΦΕΣ ΟΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΨΙΦΗΣΕΩΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΔΗΜΕΥΤΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥ ΑΚΙΝΗΤΩΝ (ΕΦΑΚ) ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΑΦΩΝ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΔΗΜΕΥΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ-ΦΟΡΩΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΘΑ ΕΧΟΥΝ:
    1.ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ-ΣτΕ-ΕΔΔΑ ΚΑΙ
    2.ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΗΡΕΑΣΟΥΝ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΤΑΞΑΝ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΣΑΝ ΤΟΥΣ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ,ΤΟΥΣ ΕΦΑΡΜΟΣΑΝ Η ΤΟΥΣ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΑΔΙΑΦΟΡΩΝΤΑΣ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΣ ΚΑΙ ΑΓΝΟΟΝΤΑΣ ΠΛΗΡΩΣ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΠΟΥ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΨΙΦΗΣΗ,ΥΠΟΓΡΑΦΗ,ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΛΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΔΗΜΕΥΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ-ΦΟΡΩΝ ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΟΤΙ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙ ΤΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΟΤΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΕΧΟΥΝ ΟΡΚΙΣΘΕΙ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΟΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.