Υπό εξέταση συνδικαλιστικοί νόμοι

ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΣΒΕΝΝΑΜΙΚ 2Σε μία λεπτή γραμμή καλείται να ισορροπήσει η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας τους επόμενους μήνες. Τα ζητήματα που καλείται να διαχειριστεί ενόψει Παρισιού αλλά και του ελέγχου που θα ακολουθήσει είναι σημαντικά και μπορεί να προκαλέσουν εντάσεις τόσο στην πολιτική σκηνή της χώρας όσο και στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα. Σε ό,τι αφορά τα εργασιακά ζητήματα, οι εκπρόσωποι των δανειστών θέτουν υπό επανεξέταση το σύνολο της συνδικαλιστικής νομοθεσίας στην Ελλάδα.

Η κατάργηση των συνδικαλιστικών αδειών, η αλλαγή του τρόπου λήψης των αποφάσεων για απεργιακές κινητοποιήσεις, το δικαίωμα ανταπεργίας (λοκ άουτ) από τους εργοδότες, αλλά και η χρηματοδότηση των συνδικάτων αναμένεται να τεθούν στο τραπέζι των διαβουλεύσεων στο Παρίσι.

Εκτός από την κατάργηση των συνδικαλιστικών αδειών που κατανέμονταν επί χρόνια από τα μεγάλα πρωτοβάθμια σωματεία ως μηχανισμοί της υπηρεσιακής εξουσίας προσώπων και παρατάξεων, υπό επανεξέταση τίθενται σχεδόν το σύνολο της συνδικαλιστικής νομοθεσίας με αιχμή, κυρίως, τα εξής πεδία:

α. Αλλαγή των διατάξεων για τη νομιμοποίηση των απεργιακών αποφάσεων. Σήμερα οι απεργίες μπορούν να προκηρυχθούν στις περισσότερες περιπτώσεις με αποφάσεις μόνο των διοικητικών ή των Γενικών Συμβουλίων των οργανώσεων. Με την προωθούμενη νέα διάταξη η προκήρυξη απεργίας για να είναι νόμιμη πρέπει να έχει υπερψηφιστεί από το 50%+1 των μελών του συνδικάτου. Δηλαδή θα προϋποθέτει τη σύγκληση της γενικής συνέλευσης και τη συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη της απόφασης καθώς, επίσης, μεγαλύτερο χρόνο προειδοποίησης και υποχρεωτικά στάδια διαβουλεύσεων ανάμεσα στα σωματεία και την εργοδοτική πλευρά. Πάντως η Ελλάδα έχει τον μεγαλύτερο αριθμό όχι μόνο απεργιακών και μάλιστα 24ωρων κινητοποιήσεων στην Ευρώπη αλλά ταυτοχρόνως και των πλέον αναποτελεσματικών και λιγότερο μαζικών.

β. Επαναφορά της δυνατότητας να μπορεί και η εργοδοτική πλευρά να κηρύσσει ανταπεργία -το περίφημο lock out- η οποία καταργήθηκε με τη νομοθεσία του 1982 παρόλο που ισχύει ακόμη σε πολλές χώρες της Ευρώπης.

γ. Επανεξέταση του τρόπου και των πηγών χρηματοδότησης των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Στην Ελλάδα, για τις τριτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες οργανώσεις – με εξαίρεση την ΟΤΟΕ (τράπεζες),υπερισχύει η κρατική χρηματοδότηση κι όχι η σωματειακή. Χρηματοδοτούνται ετησίως από το κράτος με ένα κονδύλι το οποίο παρακρατεί ο εργοδότης στον ιδιωτικό τομέα ως ποσοστό εισφοράς από τον μισθό των εργαζομένων. Υπό αυτήν την έννοια, η συνδικαλιστική συνδρομή είναι μια υποχρεωτική παρακράτηση για όλους τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα κι όχι εθελοντική προσφορά αλληλεγγύης. Το διαχρονικό αποτέλεσμα αυτής της στρέβλωσης είναι μια ιδιότυπη εξάρτηση των ίδιων των συνδικάτων από το κράτος και τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Οι υποστηρικτές αυτής της αλλαγής στον τρόπο χρηματοδότησης υπενθυμίζουν ότι σε άλλες χώρες και ειδικότερα στη Γερμανία όλα τα έξοδα των συνδικάτων συμπεριλαμβανομένων και των μισθών που καταβάλλονται στο προσωπικό και στη συνδικαλιστική ηγεσία καλύπτονται από συνδρομές μελών απευθείας.

Η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας φαίνεται πως επιζητά τη βοήθεια των κοινωνικών εταίρων προκειμένου να προωθήσει τις αλλαγές, καθώς η τρόικα δεν υποχωρεί στην απαίτηση αλλαγής του τρόπου λήψης αποφάσεων για τη διεξαγωγή απεργιών, ζητώντας η γενική συνέλευση των εργαζομένων και όχι τα διοικητικά συμβούλια των σωματείων ή των ομοσπονδιών να λαμβάνουν με πλειοψηφία 50% + 1 την όποια απόφαση.

Το θέμα έχει ήδη προκαλέσει αναταράξεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Ο σκληρός πυρήνας της Ν.Δ. και ο υπουργός Εργασίας κ. Γιάννης Βρούτσης θεωρούν πως είναι ευκαιρία τώρα η κυβέρνηση να προωθήσει μια σημαντική μεταρρύθμιση, η οποία θα αποσυνδέει τα συνδικάτα από τον κομματικό εναγκαλισμό και θα τους προσδώσει την απαιτούμενη αυτονομία. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει το ΠΑΣΟΚ που αντιδρά στις αλλαγές και θέτει εκ των προτέρων «κόκκινες γραμμές».

Ανοικτό παραμένει και το μέτωπο των ομαδικών απολύσεων, καθώς η τρόικα επιμένει σε νομοθετική κατοχύρωση των αλλαγών που έγιναν το προηγούμενο διάστημα. Η ελληνική πλευρά ελπίζει σε πίστωση χρόνου, προκειμένου το μέτρο να μπορέσει να αξιολογηθεί.

Στο σκέλος των αλλαγών στο ασφαλιστικό, ο κ. Βρούτσης θα παρουσιάσει στο Παρίσι τη δημοσιονομική κατάσταση των ασφαλιστικών ταμείων εν αναμονή των αναλογιστικών μελετών για το σύνολο των ασφαλιστικών ταμείων (τέλη Οκτωβρίου). Πάντως, υπάρχουν ήδη προτάσεις για «παραμετρικές αλλαγές» όπως η αύξηση των απαιτούμενων ετών για τη λήψη σύνταξης κατά πέντε χρόνια (20ετία αντί για 15ετία), ενώ πονοκέφαλο προκαλεί η δέσμευση για μεγαλύτερη ανταποδοτικότητα μεταξύ εισφορών και παροχών. Ωστόσο, οι τελικές προτάσεις της κυβέρνησης θα παρουσιαστούν στην Αθήνα.

Στα ανοικτά μέτωπα είναι και η αναδιάρθρωση των προνοιακών επιδομάτων, η διαχείριση από έναν κεντρικό φορέα κεφαλαίων που κατ’ έτος ξεπερνούν τα 5 δισ. ευρώ, αλλά και το «αγκάθι» του διαχωρισμού των παροχών κοινωνικής ασφάλισης από αυτές της πρόνοιας. Εντός του επόμενου διαστήματος, αναμένεται να ανατεθεί από το υπουργείο Εργασίας σε κάποιο πανεπιστήμιο η διεξαγωγή μελέτης για την καταγραφή των βέλτιστων πρακτικών σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, με το ΕΚΑΣ να βρίσκεται ήδη στο στόχαστρο της τρόικας.

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Share This Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.