(ΕυρΔΔΑ) Υπόθεση Fergadioti – Riazaki κατά Ελλάδας

jpg_law_justice_003.jpgΤο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση αυτή έκρινε ότι υπήρξε παραβίαση του ευλόγου χρόνου διάρκειας της διοικητικής δίκης (άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ) και του δικαιώματος σε πραγματική προσφυγή (άρθρο 13 της Συμβάσεως) για την έγερση παραπόνων αναφορικά με την υπερβολική διάκρεια αυτής.  Ειδικότερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν προέβαλε κανένα πειστικό επιχείρημα, ούτε δικαιολόγησε την καθυστέρηση, ούτως ώστε το Δικαστήριο να αχθεί σε διαφορετική κρίση, και άρα υπήρξε παραβίαση του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ.

Περαιτέρω, αναφορικά με το δικαίωμα σε πραγματική προσφυγή, το ΕΔΔΑ αναγνώρισε ότι εν τω μεταξύ δημοσιεύθηκε ο ν. 4055/2012, που άρχισε να ισχύει στις 2 Απριλίου 2012 και ο οποίος με τα άρθρα 53 επόμενα εισήγαγε στην ελληνική έννομη τάξη ένα νέο ένδικο βοήθημα (αίτηση για δίκαιη ικανοποίηση), με το οποίο οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να παραπονεθούν για την παραβίαση της υποχρεώσεως για «λογική προθεσμία» εκ μέρους των διοικητικών δικαστηρίων, ανά βαθμό δικαιοδοσίας. Εν τούτοις, ο νόμος αυτός δεν είχε αναδρομική ισχύ και, ως εκ τούτου, οι προσφεύγοντες δεν μπορούσαν να κάνουν χρήση του εν λόγω ενδίκου βοηθήματος, με αποτέλεσμα, κατά τον χρόνο ασκήσεως των προσφυγών τους, να μην είχαν στην διάθεσή τους μία πραγματική και αποτελεσματική προσφυγή, με την οποία να μπορούσαν να εγείρουν ενώπιον των εθνικών διακστηρίων αιτιάσεις αναφορικά με την διάρκεια της διοικητικής δίκης. Συνεπώς, υπήρξε και   παραβίαση και του άρθρου 13 της ΕΣΔΑ.

Share This Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.