ΑΠ 25/2013 – Αοριστία της αγωγής μετά από εν μέρει περιορισμό του αιτήματος της σε αναγνωριστικό

areios-pagos-katathesi-marturon-xrusi-augiΌταν το αγωγικό αίτημα συντίθεται από περισσότερα κονδύλια, ο περιορισμός του καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής σε εν μέρει καταψηφιστικό και εν μέρει αναγνωριστικό, χωρίς να προσδιορίζεται από τον ενάγοντα, στην σχετική δήλωση του στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, κατά την προφορική συζήτηση της αγωγής, καταχωριζόμενη στα πρακτικά, ούτε στις προτάσεις του ενώπιον αυτού, σε ποιο ή ποια ειδικότερα κεφάλαια ή κονδύλια αφορά ο περιορισμός αυτός ή ότι τα κονδύλια αυτά περιορίζονται κατά ποσοστό ανάλογο του όλου αιτήματος, καθιστά την αγωγή αόριστη στο σύνολο της (βλ. επίσης και ΟλΑΠ 30/2007).

Αριθμός 25/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1′ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Ε. Β. του Γ., 2) Ν. Χ. του Ε., 3) Ε. Π. – Γ. του Γ., 4) Μ. Φ. του Φ., 5) Α. Κ. του Ε., 6) Δ. Β. του Κ., 7) Α. Μ. του Θ., 8) Α. Α. του Π., 9) Μ. Κ. – Κ. του Β. και 10) Ε. – Ε. Ρ. του Ν., όλων κατοίκων …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Φωτεινή Δερμιτζάκη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία “ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΕ”, που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Λαλλά.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από με αριθμ. καταθ. 6100/2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 128/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3393/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26-9-2011 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος διάβασε την από 19-11-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Κατά το άρθ. 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Κατά την έννοια της ως άνω διάταξης ως “αίτηση που αφέθηκε αδίκαστη” νοείται αυτή που αποτελεί κεφάλαιο της δίκης, δηλ. αίτημα ή βάση αγωγής, ανταγωγής, κυρίας ή αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, ανακοπής ή ενδίκου μέσου (ΑΠ 156/2012). Εξάλλου, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθ. 223 και 295§1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο ενάγων μπορεί να περιορίσει το αίτημα της αγωγής, ο περιορισμός δε αυτός συνιστά μερική παραίτηση από το δικόγραφο της αγωγής κατά το αίτημα που περιορίσθηκε, το οποίο θεωρείται από την αρχή ότι δεν ασκήθηκε. Με την παραίτηση, όμως, δεν πρέπει να προκαλείται αοριστία ως προς το υπόλοιπο τμήμα της αγωγής που εμποδίζει την συγκεκριμενοποίηση της διαφοράς, η οποία έχει αχθεί σε δικαστική κρίση. Όταν το αγωγικό αίτημα συντίθεται από περισσότερα κονδύλια, ο περιορισμός του επιχειρείται παραδεκτά μόνον εφόσον διευκρινίζεται σε ποια κονδύλια αφορά ή όταν περιορίζεται κατά σαφή δήλωση του ενάγοντος κατά κλάσμα ή ποσοστό του όλου αιτήματος και επέρχεται έτσι αντίστοιχη μείωση όλων των κονδυλίων. Επομένως, επί περισσοτέρων αγωγικών κονδυλίων ο περιορισμός του καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής σε εν μέρει καταψηφιστικό και εν μέρει αναγνωριστικό, χωρίς να προσδιορίζεται από τον ενάγοντα, στην σχετική δήλωσή του στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, κατά την προφορική συζήτηση της αγωγής, καταχωριζομένη στα πρακτικά, ούτε στις προτάσεις του ενώπιον αυτού, σε ποιο ή ποια ειδικότερα κεφάλαια ή κονδύλια αφορά ο περιορισμός αυτός ή ότι τα κονδύλια αυτά περιορίζονται κατά ποσοστό ανάλογο του όλου αιτήματος, καθιστά την αγωγή αόριστη στο σύνολό της, διότι, εφόσον δεν διευκρινίζεται, ποίων συγκεκριμένων αξιώσεων ζητείται η αναγνώριση και ποίων η καταψήφιση, δεν είναι δυνατόν να διαγνωσθεί, σε περίπτωση που θα κριθούν νόμιμες ή ουσιαστικά βάσιμες, αν πρόκειται για αξιώσεις, των οποίων ζητείται η αναγνώριση ή η καταψήφιση και ιδίως ν’ αποφασισθεί, ποιες από τις γενόμενες δεκτές υπόλοιπες αξιώσεις πρέπει ν’ αναγνωρισθούν και ποιες να επιδικασθούν στον ενάγοντα (ΟλΑΠ 30/2007).
Στην προκειμένη περίπτωση από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης αυτής (άρθ. 561§2 ΚΠολΔ) προκύπτει ότι: (1) Με την από 16-12-2005 (και με αριθ. έκθ. κατ. 221180/6100/2006) αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες εξέθεσαν, ότι παρέχουν τις υπηρεσίες τους στην εναγομένη και τώρα αναιρεσίβλητη “Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ) ΑΕ” ως χορωδοί, μέλη της χορωδίας της, από τον αναφερόμενο για κάθε έναν απ’ αυτούς χρόνο, συνδεόμενοι μ’ αυτήν με διαδοχικές συμβάσεις εργασίας, που η ίδια χαρακτηρίζει ως συμβάσεις μίσθωσης έργου, ενώ στην πραγματικότητα καθόλο το χρονικό διάστημα της εργασίας τους καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και παρέχουν την ίδια εργασία και υπό τις αυτές συνθήκες, όπως και άλλοι συνάδελφοί τους χορωδοί, επίσης μέλη της χορωδίας της εναγομένης, οι οποίοι εργάζονται σ’ αυτήν με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ότι το ΔΣ της εναγομένης με την 75/1989 απόφασή του, εγκριθείσα με την 2461/1989 απόφαση του Υπουργού Προεδρίας της Κυβέρνησης, αποφάσισε την πρόσληψή τους με βάση σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και την ένταξή τους στο έκτακτο προσωπικό της εναγομένης, η οποία και πραγματοποιήθηκε την 14-12-1989, πλην όμως αυτή αρνήθηκε να τους καταβάλει τις αποδοχές που προβλέπονταν στις ισχύουσες ΣΣΕ και εξακολούθησε να τους αμείβει με τις αποδοχές των απασχολουμένων με σύμβαση μίσθωσης έργου, ότι με την 1424/2004 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία επικυρώθηκε με την 9455/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, έγινε δεκτή σχετική προηγούμενη αγωγή τους και αναγνωρίσθηκε ότι μεταξύ αυτών και της εναγομένης καταρτίσθηκε έγκυρη σύμβαση εργασίας από τον αναφερόμενο για κάθε έναν απ’ αυτούς χρόνο, με βάση δε τα περιστατικά αυτά ζήτησαν (Α) ν’ αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη υποχρεούται να καταβάλει σε κάθε έναν απ’ αυτούς τ’ αναφερόμενα αναλυτικά στην αγωγή ποσά ευρώ ως διαφορές δεδουλευμένων αποδοχών και διαφόρων επιδομάτων για τα έτη 1995 – 2005, συνολικά δε (1) στην 1η ποσό 109.617,78 (2) στον 2° ποσό 130.695,19 (3) στην 3η ποσό 95.894,91 (4) στον 4° ποσό 4.917,41 (5) στην 5η ποσό 23.051,79 (6) στην 6η ποσό 72.475,62 (7) στον 7° ποσό 69.224,2 (8) στην 8η ποσό 129.034,9 (9) στην 9η ποσό 99.049,35 και (10) στην 10η ποσό 27.403,08 και (Β) να υποχρεωθεί η εναγομένη να τους καταβάλει τα ποσά αυτά με το νόμιμο τόκο κ.λπ. (2) Κατά την συζήτηση της αγωγής αυτής στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου οι ενάγοντες με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, καταχωρισθείσα στα πρακτικά συνεδρίασής του, όπως αναφέρεται στην προσβαλλομένη απόφαση, περιόρισαν το καταψηφιστικό αίτημα της αγωγής στο ποσό των 12.000€ για τον κάθε έναν απ’ αυτούς, παραμένοντος του υπολοίπου ως αναγνωριστικού, χωρίς να προσδιορίσουν σε ποιο ή ποια ειδικότερα κεφάλαια ή κονδύλια της αγωγής αφορά ο περιορισμός αυτός από το αρχικό καταψηφιστικό αίτημα που μετατράπηκε σε αναγνωριστικό, ούτε ότι περιορίζονται ανάλογα τα αγωγικά κονδύλια κατά ποσοστό του όλου αιτήματος. (3) Η αγωγή αυτή απορρίφθηκε ως μη νόμιμη με την 128/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά της οποίας οι ενάγοντες άσκησαν έφεση. (4) Το Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλομένη 3393/2011 απόφασή του έκρινε, ότι λόγω του ως άνω περιορισμού η αγωγή κατέστη αόριστη διότι οι ενάγοντες δεν προσδιόρισαν, ούτε με την ως άνω δήλωσή τους ούτε με τις προτάσεις τους, σε ποιο ή σε ποια ειδικότερα κεφάλαια ή κονδύλια αφορούσε ο περιορισμός αυτός από το αρχικό καταψηφιστικό αίτημα, που μετατράπηκε σε εν μέρει αναγνωριστικό και εν μέρει καταψηφιστικό, ενώ δεν ανέφεραν ούτε ότι περιορίζονται ανάλογα τα αγωγικά κονδύλια, κατά ποσοστό του όλου αιτήματος, με συνέπεια το αίτημα της αγωγής για κάθε έναν απ’ αυτούς να είναι αόριστο στο σύνολό του, αφού δεν διευκρινίζεται, ποίων συγκεκριμένων αξιώσεων ζητείται η αναγνώριση και ποίων η καταψήφιση και επομένως δεν είναι δυνατόν να διαγνωσθεί, σε περίπτωση που θα κριθούν νόμιμες και ουσιαστικά βάσιμες κάποιες από τις αξιώσεις αυτές, αν πρόκειται για αξιώσεις, των οποίων ζητήθηκε η αναγνώριση ή η καταψήφιση και ιδίως ν’ αποφασισθεί, ποιες από τις γενόμενες δεκτές λοιπές αξιώσεις πρέπει ν’ αναγνωρισθούν και ποιες να επιδικασθούν στους ενάγοντες, με βάση δε το αιτιολογικό αυτό εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και απέρριψε την ένδικη αγωγή ως αόριστη στο σύνολό της.
Με την κρίση του αυτή το Εφετείο, ορθά μεν έκρινε όσον αφορά το καταψηφιστικό αίτημα, υπέπεσε, όμως, στην πλημμέλεια του αριθ. 9 του άρθ. 559 ΚΠολΔ, διότι άφησε αδίκαστο το αυτοτελές αναγνωριστικό αίτημα της αγωγής, το οποίο δεν επηρεάσθηκε από τον ως άνω περιορισμό. Επομένως, πρέπει κατά παραδοχή ως βάσιμου του μοναδικού λόγου αναίρεσης από την παραπάνω διάταξη ν’ αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση κατά το ως άνω μέρος της, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το μέρος τούτο, κατά το οποίο χρειάζεται διευκρίνιση προς περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρουμένη απόφαση, αφού αυτό μπορεί να συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθ. 580§3 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθ. 12§4 ν. 4055/2012) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος την 3393/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος τούτο προς περαιτέρω εκδίκαση στο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2012. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιανουαρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Share This Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.